نقش مدارس عصر صفویه در گسترش تشیع دوازده ‏امامی

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه فرهنگیان، تهران.

2 استادیار دانشگاه تهران.

doi
10.22059/jrm.2014.53452
چکیده

مقالۀ حاضر به بررسی نقش مدارس در گسترش تشیع در ایران عصر صفوی پرداخته است و هدف آن نشان دادن تأثیر مدرسه بر روند گسترش تشیع دوازده‏امامی در ایران است. احداث مدارس در عصر صفوی از رشد صعودی و از حمایت حکومت صفوی برخوردار بود. در وقف‏نامه‏های مدارس به‏ویژه مدارسی که از موقوفات و امکانات مالی بیشتری برخوردار بودند، به برگزاری شعائر مذهبی شیعه توجه می‏شد. مدارس در این دوره تا حد ممکن به مذهب رسمی کشور و معارف شیعه اختصاص داشت. مدرسه از طریق تعلیم‏یافتگان خود نقش مهمی را در ترویج و گسترش تشیع در جامعه ایفا کرد. آنان پس از تعلیم در مدارس به‏ویژه مدارس شهرهای بزرگ در سمت‏های مختلف رسمی و غیررسمی در تثبیت و گسترش تشیع تأثیرگذار بودند.