تأثیر آموزش مبتنی بر الگوی روان‌شناختی شکوفایی بر بخشش در مادران دانش‌آموزان کم‌شنوا

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان

2 گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان

3 گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان

4 گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان

5 گروه آسیب‌شناسی زبان گفتار، دانشگاه متخصصان بهداشت راکی مونتین، ایالات متحده

doi
10.48308/JFR.19.2.255
چکیده

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر الگوی روان‌شناختی شکوفایی بر بخشش مادران دانش‌آموزان کم‌شنوا بود. این پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل 98 نفر مادران دانش‌آموزان کم‌شنوای شهر کاشان، در سال تحصیلی 1401-1400 می‌شد که از بین آن‌ها 28 نفر به‌صورت تصادفی انتخاب و در یک گروه آزمایش (13 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. جلسات آموزش مبتنی بر بستۀ آموزشی شکوفایی سلیگمن (2011) در 10 جلسۀ 90دقیقه‌ای برای گروه آزمایش برگزار شد. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامۀ گرایش به بخشش هارتلند (2005) جمع‌آوری و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شد. نتایج نشان داد که مداخله باعث افزایش معنادار بخشش و خرده‌مقیاس‌های بخشش خود، دیگران و موقعیت در مرحلۀ پس‌آزمون می­شود (01/0P<). نتایج آزمون بنفرونی نشان داد میزان افزایش نمرات پس‌آزمون در مرحلۀ پیگیری هم نسبتاً پایدار بود. بر اساس یافته‌ها، برنامۀ آموزشی مبتنی بر الگوی روان‌شناختی شکوفایی در بهبود بخشش مادران دانش‌آموزان کم‌شنوا مؤثر بود. بنابراین، از این برنامه می‌توان برای بهبود بخشش مادران استفاده کرد و در مدارس نیز از آن بهره‌مند شد.