اثر بنزیل‌آمینوپورین، کود زیستی و وزن بنه‌ بر شاخص‌های سبز شدن بنه‌های دختری زعفران توده فردوس ( Crocus sativus L)

نویسندگان

1 دانشگاه یاسوج

2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه یاسوج

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه یاسوج

4 دانشیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22092/ijsst.2021.354678.1398
چکیده

تکثیر گیاه زعفران به دلیل عقیم بودن آن منحصراً توسط بنه می‌باشد. لذا انتخاب بنه مناسب جهت کشت یکی از عوامل مهم تولید زعفران بوده و عملکرد نهایی بستگی زیادی به اندازه بنه دارد. این پژوهش به منظور ارزیابی تأثیر پرایمینگ هورمونی با بنزیل آمینوپورین، کاربرد کودهای زیستی و وزن بنه‌های مادری بر شاخص‌های سبز شدن بنه دختری زعفران اجرا شد. تیمارهای آزمایش بنه‌های مادری، شامل بنه‌های بزرگ (10-1/7 گرم) و کوچک (7-4 گرم)، پرایمینگ با بنزیل آمینوپورین (با غلظت‌های صفر، 250 و 500 میلی‌گرم در لیتر) و سطوح کود زیستی (بدون کود، کاربرد مایکوریزا و فسفات بارور2) بودند. نتایج نشان داد بنه‌های مادری با وزن 1/7 تا 10 گرم نسبت به بنه‌های با وزن 4 تا 7 گرم 14 درصد سرعت سبز شدن گیاهچه و 3/6 درصد شاخص طولی بنیه گیاهچه را افزایش داد. پرایمینگ هورمونی بنه‌های مادری با غلظت 500 میلی‌گرم بر لیتر 34 درصد وزن خشک برگ جوانه اصلی و جانبی، 37 درصد وزن خشک جوانه‌ اصلی و کل جوانه‌ها و همراه با مصرف کود زیستی 56 درصد سرعت سبز شدن، 77 درصد تعداد ریشه رابط بنه‌های دختری را افزایش داد. اثر متقابل پرایمینگ هورمونی (غلظت 250 میلی گرم) و بنه‌های مادری (وزن 1/7 تا 10 گرم) باعث افزایش 72 درصدی شاخص وزنی بنیه گیاهچه شدند. تیمار کود زیستی، 25 درصد وزن خشک کل جوانه‌ها را افزایش داد. به طور کلی کاربرد بنه با وزن بالا و اعمال تیمارهای کود زیستی و پرایمینگ هورمونی باعث بهبود بنیه بنه و گیاهچه زعفران شد.