بررسی و ارزیابی انواع کدهای مشکوک در فرآیند بازآرایی کد برنامه نرمافزاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی کامپیوتر، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی کامپیوتر گرایش نرمافزار، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
3 پژوهشگر، گروه مهندسی کامپیوتر، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
کدهای مشکوک مشخصه های رایج برنامهنویسی هستند که ممکن است نشاندهنده وجود مشکل در برنامه باشند. شناسایی و حذف کدهای مشکوک یکی از عوامل کلیدی در توسعه نرمافزار است؛ زیرا میتواند کیفیت کد برنامه را بهبود بخشد و نگهداری و گسترش آن را در طول زمان تسهیل نماید. پدافند غیرعامل در نرمافزار به مجموعه اقداماتی اشاره دارد که برای افزایش امنیت و کاهش آسیبپذیری نرمافزار در مقابل تهدیدات، انجام میشود. این اقدامات شامل طراحی امن، استفاده از الگوهای معماری مناسب و پرهیز از پیچیدگیهای غیرضروری در کد نرمافزار است. بدیهی است که یکی از روشهای مؤثر در افزایش کیفیت نرمافزار، بازآرایی کد است که رابطه مستقیمی با شناسایی و ترمیم کدهای مشکوک دارد. تاکنون تحقیقات زیادی در حوزه شناسایی و برطرف کردن کدهای مشکوک سامانههای نرمافزاری انجام گرفته است. لیکن، از میان آنها چهار نوع کد مشکوک شامل؛ متد طولانی، ویژگی حسادت، کلاس بزرگ و کلاس داده بیشترین توجه محققین را به خود جلب کرده است. در این مقاله، 58 کد مشکوک که در کد منبع نرمافزار یافت میشوند، بررسی شده و در هشت دستهبندی در قالب یک آرایهشناسی جدید ارائه میشوند. این مقاله به توسعهدهندگان و تیمهای توسعه نرمافزار کمک میکند تا با شناسایی و رفع کدهای مشکوک، نرمافزارهای باکیفیت بالاتر و بهینهتر را ارایه نمایند.