فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش سه نمونه کود زیستی تولید داخل کشور شامل ازتوبارور (Azotobarvar)، پتابارور (Potabarvar) و رویین (Ruein) و یک نمونه کود هندی به نام فسکو (Phosco) از لحاظ تعداد جمعیت میکروبی و ویژگی‌های افزایندگی رشد گیاه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج شمارش جمعیت میکروبی نشان داد که کود پتابارور فاقد جمعیت زنده باکتریایی است، اما تعداد سلول زنده در هر گرم (CFU g-1) ازتوبارور، رویین و فسکو به ترتیب 108 × 5/3، 108 × 2/5  و 103 × 9/6 به دست آمد. از کود ازتوبارور دو جدایه (Az1 و Az2)، از کود روئین سه جدایه (R1، R2 و R3) و از کود فسکو سه جدایه (P1، P2 و P3) جداسازی شدند. نتایج اندازه‌گیری ویژگی‌های افزایندگی رشد گیاه در شرایط درون‌شیشه‌ای نشان داد که از نظر ویژگی‌ تثبیت‌ نیتروژن مولکولی در محیط جامد و مایع LG دو جدایه R1 و Az2، در انحلال فسفات معدنی از منبع تری‌کلسیم فسفات دو جدایه Az1  و Az2، در آزادسازی پتاسیم دو جدایه Az1 و P1 از بیوتیت و دو جدایه Az1 و P2 از موسکویت و در تولید اکسین نیز جدایه ‌ P1در حضور تریپتوفان بیشترین عملکرد را داشتند. جدایه‌های P1، P3، R1 و R3 دارای فعالیت ضد قارچی علیه قارچ فوزاریوم سولانی بودند. جمع‌بندی نتایج شمارش جمعیت میکروبی و نیز ویژگی‌های افزایندگی رشد گیاه نشان داد که کود زیستی رویین و ازتوبارور دارای وضعیت مطلوبی بوده و کود فسکو علی‌رغم داشتن برخی ویژگی‌های محرک رشد، فاقد جمعیت کافی بوده و کود پتابارور نیز فاقد جمعیت میکروبی بود.   بدین وسیله اعلام می‌گردد که کود زیستی پتابارور مورد بررسی در این تحقیق، از خط تولید شرکت تولیدکننده دریافت شده و در همان زمان از سوی واحد کنترل کیفیت شرکت نیز مردود اعلام شده و هیچگاه وارد بازار نشده است. همچنین بررسی مزبور بر روی یک نمونه کود (یک تکرار آزمایشی) صورت پذیرفته است.