پیش‌بینی کمال‌گرایی بیمارگون (بیشینه‌خواهی) بر اساس بخشش، قدردانی و وابستگی در متأهلین

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

doi
10.48308/JFR.19.2.327
چکیده

هدف از پژوهش حاضر تعیین بیشینه‌خواهی بر اساس متغیرهای بخشش، قدردانی و وابستگی در متأهلین بوده است. روش پژوهش حاضر توصیفی، از نوع همبستگی، از انواع روش‌های پیش‌بینی بوده است. جامعۀ آماری پژوهش دربرگیرندۀ متأهلین ساکن شهر تهران بوده است. برای این منظور، 220 نفر به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس و داوطلبانه انتخـاب شـدند و بـه پرسش‌نامۀ بیشینه‌خواهی شوارتز و همکاران، (M S، ۲۰۰۲)، پرسش‌نامۀ بخشش احتشام‌زاده و همکاران (IFI-25، 1389)، پرسش‌نامۀ قدردانی مک‌کالوف و همکاران (GQ -6، 2002) و پرسش‌نامۀ وابستگی بین فردی هیرشفلید و همکاران (BDI، 1997) پاسخ دادند. نتایج به‌دست‌آمده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که مؤلفه‌های بخشش، قدردانی، و وابستگی، در مجموع 55/31 درصد بیشینه‌خواهی را در سطح معناداری 001/0>p پیش‌بینی می‌کنند. مؤلفه‌های بخشش با ضریب بتای برابر با 189/0، در سطح ۰۱/۰ معنادار است. با این حال، ضریب بتای قدردانی برابر با 044/0- محاسبه شده که معنادار نیست و ضریب بتای وابستگی نیز برابر با 435/0 است که در سطح ۰۱/۰ معنادار است. نتایج نشان می‌دهد متغیرهای بخشش، قدردانی و وابستگی بیشینه‌خواهی را پیش‌بینی می‌کنند.