مقاله پژوهشی: شناسایی عوامل نقش‌آفرین در همکاری‌های دفاعی- امنیتی ج.ا.ایران و جمهوری خلق چین

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیئت ‌علمی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

2 دانش آموختة دکترای دفاع ملی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

doi
چکیده

ج.ا.ایران با نگاه به آینده و تحولات هندسه قدرت جهانی و کسب مطلوبیت‌­های راهبردی مبتنی بر ظرفیت­‌ها و قابلیت­‌ها در رفع نیازهای توان­‌افزایی، کنشگری فعال در ترتیبات امنیتی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و مانند آن، از این امکان برخوردار است که با جمهوری خلق چین در زمینه­‌های مختلف به‌ویژه دیپلماسی دفاعی به توسعه و تقویت همکاری‌های دفاعی- امنیتی بپردازد. هدف اصلی مقاله نیز شناخت عوامل نقش‌آفرین در این همکاری‌هاست. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی– توسعه‌ای و روش تحقیق برمبنای نوع داده‌های موردنیاز، موردی- زمینه‌ای و با رویکرد آمیخته (کیفی- کمی) انجام شده است. در این پژوهش، 23 عامل مهم و مؤثر نقش‌آفرین در همکاری‌های دفاعی- امنیتی دو کشور در دو وضعیت مطلوب و موجود شناسایی و اولویت‌بندی شده‌اند. در وضعیت موجود موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 81/8%، جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بین‌الملل با ضریب 80/0%، راهبرد جدید آمریکا در منطقه آسیا با ضریب 76/4%، اجماع دو کشور بر نقش محوری­ سازمان ملل­ و نهادهای بین‌المللی در حل موضوع‌ها با ضریب 72/7%، بیشترین میزان اثرگذاری را دارند و در وضع مطلوب نیز جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بین‌الملل، تلاش دو کشور در جهت جلوگیری از به‌کارگیری سلاح‌های غیرمتعارف (اتمی، شیمیایی و میکروبی) و مناسبات جمهوری خلق چین با قدرت‌های منطقه­‌ای و بین‌المللی با ضریب 98/2% اجماع دو کشور بر نقش محوری ­سازمان ملل­ و نهادهای بین‌المللی در حل موضوع‌ها، مطالبه دو کشور در خصوص نظم نوین سیاسی و اقتصادی با مشارکت همه کشورها، موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 96/4% بیشترین میزان اثرگذاری را دارند.