مقاله پژوهشی: شناسایی عوامل نقشآفرین در همکاریهای دفاعی- امنیتی ج.ا.ایران و جمهوری خلق چین
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
2 دانش آموختة دکترای دفاع ملی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی
doi
چکیده
ج.ا.ایران با نگاه به آینده و تحولات هندسه قدرت جهانی و کسب مطلوبیتهای راهبردی مبتنی بر ظرفیتها و قابلیتها در رفع نیازهای توانافزایی، کنشگری فعال در ترتیبات امنیتی منطقهای و فرامنطقهای و مانند آن، از این امکان برخوردار است که با جمهوری خلق چین در زمینههای مختلف بهویژه دیپلماسی دفاعی به توسعه و تقویت همکاریهای دفاعی- امنیتی بپردازد. هدف اصلی مقاله نیز شناخت عوامل نقشآفرین در این همکاریهاست. این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی– توسعهای و روش تحقیق برمبنای نوع دادههای موردنیاز، موردی- زمینهای و با رویکرد آمیخته (کیفی- کمی) انجام شده است. در این پژوهش، 23 عامل مهم و مؤثر نقشآفرین در همکاریهای دفاعی- امنیتی دو کشور در دو وضعیت مطلوب و موجود شناسایی و اولویتبندی شدهاند. در وضعیت موجود موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 81/8%، جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بینالملل با ضریب 80/0%، راهبرد جدید آمریکا در منطقه آسیا با ضریب 76/4%، اجماع دو کشور بر نقش محوری سازمان ملل و نهادهای بینالمللی در حل موضوعها با ضریب 72/7%، بیشترین میزان اثرگذاری را دارند و در وضع مطلوب نیز جایگاه جمهوری خلق چین در نظام بینالملل، تلاش دو کشور در جهت جلوگیری از بهکارگیری سلاحهای غیرمتعارف (اتمی، شیمیایی و میکروبی) و مناسبات جمهوری خلق چین با قدرتهای منطقهای و بینالمللی با ضریب 98/2% اجماع دو کشور بر نقش محوری سازمان ملل و نهادهای بینالمللی در حل موضوعها، مطالبه دو کشور در خصوص نظم نوین سیاسی و اقتصادی با مشارکت همه کشورها، موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک دو کشور با ضریب 96/4% بیشترین میزان اثرگذاری را دارند.