تحلیل شاخص های تاب آوری در بلوک های شهری با رویکرد پدافند غیرعامل (مورد پژوهی: کلانشهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران
2 دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
امروزه کاهش خطر بلایای طبیعی و انسانساخت با استفاده از پدافند غیرعامل و افزایش تابآوری شهرها به اهداف بسیاری از شهرها تبدیل شده است. با همافزایی بین دو مفهوم تابآوری شهری و پدافند غیرعامل شهری، تا حد زیادی شهرها در مقابل بحرانهای انسانساخت و طبیعی تقویت میشوند. هدف پژوهش حاضر نیز تحلیل شاخصهای تابآوری در بلوکهای کلانشهر تهران با توجه به رویکرد پدافند غیرعامل است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. گردآوری اطلاعات برای استخراج شاخصها با روش کتابخانهای و اسنادی انجام شده است. سپس لایههای مربوط به 92 شاخص تابآوری شهری با رویکرد پدافند غیرعامل با استفاده از دادههای شهرداری تهران، سایت Open Street Map، سایت Google Earth و بلوکهای آماری کلانشهر تهران در سال 1395 گردآوری و در نرمافزار Arc GIS پیشپردازش و تهیه شده است. برای تحلیل شاخصها از مدل IHWP در نرمافزار Arc GIS استفاده شده است. پرسشنامه رتبهبندی شاخصها در فرایند مدل IHWP توسط 25 نفر از خبرگان تکمیل شده است. نتایج مدل IHWP نمایان کرده است که از کل مساحت کلانشهر تهران، 62/9 درصد دارای تابآوری بسیار پایین، 09/17 درصد دارای تابآوری پایین، 24/27 درصد دارای تابآوری متوسط، 46/30 درصد دارای تابآوری بالا و 58/15 درصد دارای تابآوری بسیار بالا هستند. قسمتهای داخلی و مرکزی کلانشهر تهران از میزان تابآوری بالاتری برخوردار هستند و قسمتهای بیرونی و حاشیهای به ویژه در غرب و شرق کلانشهر میزان تاب آوری پایینتری دارند. در پایان نیز راهکارهای ارتقای تابآوری شهری با رویکرد پدافند غیرعامل در کلانشهر تهران ارائه شده است.