سیمون دوبووار: از مادری به سوی دیگری؟
نویسندگان
1 استاد گروه فلسفه و مدیرگروه فلسفه دانشگاه بین المللی امام خمینی
2 دانشجوی دکتری دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
doi
10.22061/orj.2023.1852چکیده
سیمون دوبووار به عنوان مادر فمنیسم، مهمترین عامل در مبارزات زنان در قرن نوزدهم است. او معتقد است زنان در هر دوره از زندگیِ خود، مورد ظلم واقع میشوند و این ظلم نتیجۀ فشاری است که از جامعه مردسالار بر آنها وارد میشود. دوبووار، زنان را دعوت به مبارزه علیه این ظلم میکند اما همۀ مشکلات وارد شده به زنها را متوجه مردان نمیداند. او تحتتاثیر فلسفۀ هایدگر و سارتر و با بهرهگیری از دیدگاههای اگزیستانسیالیستی، زنان را ابژهای در برابر سوژه، دیگری در برابرِ من و «بودن» در برابر «شدن» مینامد. از نظر او زنان در هر دوره ای از زندگیِ خود به عنوان جنس دوم تلقی شدهاند و برای دستیابی به منِ حقیقی و متعالی خود باید از آنچه که به آنها تحمیل شده است، فراتر بروند. دوبووار در یک فصل ازجنس دوم، با پرداختن به تأثیرات مادر شدن برای زنان، مصائب و مشکلات زنان را بازگو میکند. در این مقاله دیدگاه دوبووار در باب موقعیت زنان به عنوان ابژه، دیگری و جنس دوم در نقش مادری تحلیل و بررسی میشود و نشان خواهیم داد که چرا از دیدگاه او مادر شدن، نمی تواند زنان را از «دیگری» رها سازد.