پاسخ حاد و تأخیری فعالیت هوازی بر سطوح پلاسمایی امنتین-1 موشهای صحرایی نر دیابتی
نویسندگان
1
2
3
4
5
doi
چکیده
مقدمه: دیابت یک اختلال متابولیک میباشد که به دنبال کاهش در ترشح انسولین و یا مقاومت به عمل انسولین ایجاد میگردد. امنیتن-1 که به تازگی کشف شده است پروتئینی است که در بافت چرب احشایی بیان شده و ترشح میشود که حساسیت انسولینی را افزایش میدهد. هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر یک جلسه تمرین هوازی بر غلظت پلاسمایی امنتین-1 میباشد. روش شناسی: در این مطالعه تجربی دیابت بوسیله تزریق تک دوز استرپتوزوتوسین(mg/kg 50) در موشها ایجاد گردید. 40 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با میانگین وزن 5 ±160 گرم به طور تصادفی به 1 گروه کنترل و 3 گروه تمرینی تقسیم شدند. گروههای تمرین برای یک نوبت با سرعت 20 متر در دقیقه به مدت 50 دقیقه روی نوارگردان دویدند. حیوانات در گروههای مجزا به ترتیب بلافاصله، 4 ساعت و 24 ساعت پس از فعالیت ورزشی بیهوش شدند و نمونه برداری از آنها انجام شد. در نهایت سطوح پلاسمایی امنتین-1 با روش الایزا اندازهگیری شد. یافتهها: نتایج تحقیق بیانگرعدم تغییر معنی دار در سطوح پلاسمایی امنتین-1 در تمامی گروههای تمرینی در مقایسه با گروه کنترل بوده است. بحث و نتیجهگیری: افزایش سطوح پلاسمایی امنتین-1 پس از یک جلسه فعالیت ورزشی در موشهای صحرایی دیابتی احتمالا به عنوان یک عامل ضد التهابی عمل میکند.