استنباط ولایتفقیه از آیه اولیالامراز منظر فریقین
نویسندگان
1 دکتری قرآن و حدیث پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق(ع)،قم ،ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشدگروه قرآن و حدیث دانشگاه قم ، قم ، ایران
doi
10.22054/jcst.2024.76614.1141چکیده
آیه 59 سوره نساء که از آن به آیه اولیالامر یاد میشود، از مهمترین ادلّه مشروعیت اطاعت در حوزه مرجعیت دینی و سیاسی در قرآن است که به مسئله رهبری امت اسلامی و اطاعت مطلق همه مسلمانان از آنان اختصاص دارد. بر اساس این آیه، مؤمنین موظف هستند نزاع و مسائل مربوط به جنگ و صلح را به اولیالامر ارجاع دهند، درنتیجه آنان از وظایف و اختیاراتی در حوزه اداره جامعه برخوردار هستند. ازآنجاییکه تعیین مصداق اولیالامر در نظام اداره جامعه اهمیت بالایی دارد، بنابراین باید محدوده اختیارات و نوع رابطه اولیالامر با رسول خدا(ص) و احکام حکومتی جامعه بهدرستی تبیین گردد. بر این اساس مسئله اصلی این پژوهش عبارت است از اینکه با توجه به آیه مذکور، ولیفقیه را میتوان مصداق اولیالامر دانست؟ در پاسخ به این مسئله رویکرد مفسران شیعه و اهل سنت متفاوت است؛ اما ازنظر برخی از آنان در زمان غیبت به سبب عدم دسترسی مستقیم به امام معصوم، واژه اولیالامر بر ولیفقیه جامعالشرایط نیز قابل صدق است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی درصدد بررسی مصادیق اولیالامر در آیه 59 سوره نساء است.