انطباق در زبان سُهی
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
این مقاله تلاش میکند تا، برای نخستین بار، الگو(های) انطباق در زبان سُهی را بررسی کند. بدین منظور، نخست نظام ضمیری این زبان توصیف و سپس بر مبنای تعامل ضمایر و سایر گرووهای اسمی الگوهای مطابقه و حالتنمایی در این زبان تحلیل میشوند. برایند تحلیل حاضر این است که در زبان سُهی، در زمان حال، مطابقه و حالتنمایی از الگوی فراگیر فاعلی-مفعولی تبعیت میکند. اما، در زمان گذشته، مطابقه الگوی سهبخشی و حالتنمایی الگوی مطلق-کُنایی را به نمایش میگذارد. نتیجه بررسی حاضر، از یکسو پرتوی نو در خصوص مطالعات زبانشناختی زبان سُهی را، به عنوان زبانی کمتر مطالعه شده، نمایان میسازد و در سویی دیگر به غنای ادبیات ردهشناختی زبانهای ایرانی میافزاید.
