واکاوی توزیع زیرساخت های گردشگری در سکونتگاههای روستایی مبتنی بر رویکرد عدالت اجتماعی(مورد مطالعه: دهستان دیناچال شهرستان رضوانشهر)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی توریسم، پژوهشگاه علوم انتظامی و اجتماعی ناجا، تهران، ایران.
2 دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
نحوه توزیع خدمات و امکانات در سکونتگاههای روستایی از یک سو درجه توسعهیافتگی و برخورداری متناسب این نواحی را نشان میدهد و از سوی دیگر نشانگر برنامهریزی و سیاستگذاری غیرمتمرکز است و تا حد زیادی میتواند رابطه مستقیمی با پایداری نواحی روستایی داشته باشد. بنابراین برای رسیدن به توسعه پایدار روستایی لزوم توزیع متعادل و عادلانه خدمات به سکونتگاههای روستایی و به ویژه محروم ضروری است. از این رو پژوهش حاضر باهدف واکاوی توزیع زیرساختهای گردشگری با رویکرد عدالت اجتماعی در سکونتگاههای روستایی دهستان دیناچال شهرستان رضوانشهر تدوین شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش انجام، توصیفی ـ تحلیلی است. در این پژوهش جامعه آماری، روستاهای دهستان دیناچال(24 روستا) در شهرستان رضوانشهر است. در این تحقیق سطح برخورداری سکونتگاههای روستایی با 8 شاخص کلی در 28 شاخص جزیی صورت گرفت. با بهرهگیری از مدل ویکور و تحلیل خوشهای مورد تحلیل قرار گرفت. برای وزن دهی شاخصها از روش آنتروپی شانون استفاده گردید و جهت تحلیل دادهها و اطلاعات از مدل ویکور و تحلیل خوشهای در GIS و Excelاستفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که نخست، نحوه توزیع خدمات و امکانات در روستاهای محدوده مورد مطالعه متفاوت است به طوری که روستای اردجان(0.086) برخوردارترین و روستای کیش خاله(0.996) محرومترین روستای دهستان به لحاظ شاخصهای توسعه محسوب شد. همچنین نتایج حاصل از تحلیل خوشهای نشان داد که 4 روستا(17درصد) در وضعیت برخوردار، 14 روستا(58 درصد) در وضعیت نیمه برخوردار و 6 روستا(25 درصد) در وضعیت محروم از لحاظ شاخصهای توسعه قرار دارند.