سیاست برداشت بهینه از جنگل با استفاده از روش برنامهریزی پویا (مطالعة موردی: جنگل شفارود)
نویسندگان
doi
چکیده
هدف از این تحقیق، تعیین مقدار برداشت بهینة راش با استفاده از برنامهریزی پویا در جنگل شفارود در استان گیلان است. در این بررسی، ابتدا برای پیشبینی رویش راش از مدل ریاضی لجستیک استفاده شد. در مرحلة بعد با استفاده از دادههای سریهای زمانی قیمت و هزینه، معادلات قیمت چوب و هزینة متغیر بهرهبرداری راش بر اساس مدل خودکاهشی برآورد شد. سپس با استفاده از معادلات رویش، قیمت، هزینة متغیر بهرهبرداری و نرخ سود بانکی مقدار برداشت بهینه از جنگل با استفاده از فن برنامهریزی پویا، بهطوریکه حداکثر ارزش فعلی مورد انتظار نصیب واحد تولیدی شود، محاسبه شد. برای بهینهسازی مقدار برداشت از مدل برنامه ریزی پویا در نرمافزار LINGO استفاده شد. بهمنظور بهینهسازی مدل، متغیرهای حداقل موجودی سرپای ممکن، مدل رویش، قیمت چوب در کنار جاده، هزینة متغیر بهرهبرداری، افق برنامهریزی، هزینة انتقال گروههای قطع و وسایل بهرهبرداری به داخل جنگل و نرخ سود بانکی کدنویسی شدند. با توجه به متوسط موجودی سرپای منطقه که 490 متر مکعب در هکتار و حداقل موجودی سرپای ممکن در این تحقیق که 100 متر مکعب در هکتار است، مقدار برداشت بهینه و حداکثر ارزش فعلی مورد انتظار در یک دورة 100 ساله بهترتیب 6 تا 12 متر مکعب در سال و 32326 هزار ریال در هکتار برآورد شد. آنالیز حساسیتپذیری نشان داد که ممکن است مقدار برداشت بهینه با توجه به موجودی فعلی جنگل و حداقل موجودی سرپای ممکن، در نوسان باشد و حتی در مواردی هیچ برداشتی هم از جنگل صورت نگیرد.