تاثیر کودهای حاوی نیتروژن، باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن و فسفر و اسید هیومیک بر تکثیر بنه و تعداد گل زعفران (Crocus sativus L.) توده بومی تربت حیدریه
نویسندگان
1 گروه گیاهان دارویی و تولیدات گیاهی- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی- دانشگاه تربت حیدریه- ایران
2 گروه گیاهان دارویی و تولیدات گیاهی- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی- دانشگاه تربت حیدریه- ایران
3 گروه تولیدات گیاهی، دانشگاه تربت حیدریه
doi
10.22092/ijsst.2020.342852.1341چکیده
با هدف بررسی تاثیر منابع مختلف کودهای هیومیکی و زیستی در کنار استفاده از کود نیتروژنی بر مقدار تولید و ویژگیهای بنه زعفران توده بومی تربت حیدریه آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تربتحیدریه در شهرستان زاوه تربت حیدریه در سال 1395-1394 انجام شد. این آزمایش با 18 تیمار که عامل اصلی شامل سه سطح مصرف کود نیتروژن (صفر، ۲۵ و ۵۰ کیلوگرم در هکتار از منبع اوره) و عامل فرعی شامل مصرف منابع کودی مختلف شامل بیومیک (حاوی عناصر میکرو و اسید هیومیک)، سوپرهیومیک، ترکیب سوپرهیومیک و بیومیک، هیومیفول (حاوی اسید هیومیک)، نیتروکارا (حاوی باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن و فسفر) و عدم مصرف کود (شاهد) بهصورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار بودند. نتایج نشان داد که سطوح مختلف کود نیتروژن تأثیر معنیداری بر وزن تر بنه خواهری و میانگین وزن تر بنه خواهری داشت. وزن تر بنه خواهری و میانگین وزن تر بنه خواهری در تیمار مصرف 25 کیلوگرم در هکتار به ترتیب به میزان 6/5 و 2/8 % نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. وزن تر و خشک بنه خواهری در تیمار کود سوپرهیومیک + بیومیک بترتیب به میزان 5/61 و 2/60 % نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. همچنین کاربرد هر یک از تیمارهای کودی باعث افزایش معنی دار تعداد بنه خواهری شد. بطور کلی به نظر میرسد مصرف کود نیتروژن تاثیر زیادی بر صفات بنه زعفران نداشته ولی استفاده از کودهای هیومیکی و زیستی باعث بهبود صفات مربوط به بنه می-شود.