بررسی آزمایشگاهی اثر مساحت سطح شکاف در بدنهی پایه روی کاهش آبشستگی موضعی پایه پل
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد عمران- سازه های هیدرولیکی دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
2 استاد گروه مهندسی آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار گروه مهندسی سازههای دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
4 دانشیار پژوهشکده ی حفاظت خاک و آبخیزداری، تهران
doi
چکیده
ساخت پایههای پل در داخل بستر رودخانهها غالبا تغییراتی در شکل و مسیر رودخانهها ایجاد میکنند. این تغییرات عکسالعملهای طبیعی رودخانه را در پی دارد که یکی از آنها آبشستگی موضعی در اطراف پایهی پلهاست و میتواند سالانه خساراتی را به وجود میآورد. ازاینرو تحقیقات زیادی روی روشهای کنترل و کاهش آبشستگی انجامگرفته است. یکی از روشهای ارائهشده توسط محققان استفاده از شکاف در پایه پلهاست. در تحقیق حاضر اثر مساحت سطح شکاف در بدنهی پایه روی آبشستگی موضعی اطراف پایه با مقطع مستطیلی بهصورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرارگرفته است. برای این منظور از پایههای دارای شکاف با مقطع مربعی و به ابعاد متفاوت استفاده گردید. شکافها در سه تراز قرارگیری (نزدیک سطح آب، همتراز بستر و زیر بستر) و در چهار عدد فرود مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج نشان داد عمق آبشستگی حداکثر و حجم چالهی آبشستگی با تراز قرارگیری شکاف نسبت به بستر و عدد فرود جریان، رابطهی مستقیم و با مساحت سطح شکاف، رابطه عکس دارد. بهترین عملکرد شکاف مربوط به شکاف با ابعاد بیشتر و در تراز زیر بستر و در شرایط کمترین عدد فرود بوده که به میزان ۴/۵۵ درصد عمق آبشستگی را کاهش می دهد.