اثر عصاره نانوکپسوله چاودار(Secale cereale L.) بر مولفههای جوانهزنی علفهای هرز سس (Cuscuta campestris Y.(dodder)) و خرفه Portulaca oleracea L.))
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی-واحد علوم و تحقیقات تهران
3 استادیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22092/ijsst.2019.127613.1291چکیده
جایگزین کردن علفکشهای بیولوژیکی به جای علفکشهای شیمیایی نه تنها اثرات سوء زیست محیطی را نداشته بلکه دارای مزیت زیست تخریبپذیری نیز میباشد. در این پژوهش عصاره چاودار (Secale cereale L.) در پلیمر زیستسازگار کیتوزان/آلژینات کپسوله و اثرات آن به همراه عصاره نانو کپسوله نشده روی خرفه Portulaca oleracea L.))، سس(Cuscuta campestris Y.(dodder)) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. عصاره حاصل از اندام هوایی و ریشه در غلظت های مختلف (0، 25/6 ، 5/12 ، 25، 50 و 100 درصد) بر صفات درصد جوانهزنی، سرعت جوانهزنی، طول و وزن تر ریشهچه و ساقهچه مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ذرات نسبتاً کروی با سطح صاف و دربردارنده عصاره بودند که اندازه ذرات نمونه عصاره نانو شده ساقه و ریشه به ترتیب بین 113 تا 350 نانومتر و بین 4/71 تا 129 نانومتر بود. عصاره نانو شده اندام هوایی و ریشه با غلظتهای 25، 50 و 100 درصد درصد جوانهزنی بذر سس را به صفر رساندند. بیشترین میزان جوانهزنی بذر خرفه مربوط به تیمار شاهد با میانگین 26/78 درصد بود که با سایر سطوح تیماری تفاوت معنیداری داشت. عصاره نانو اندام هوایی و ریشه با غلظتهای 25، 50 و 100 درصد موجب بازداری کامل از جوانهزنی بذر گیاه خرفه شدند که با سایر سطوح تیماری تفاوت معنیداری داشتند. با افزایش غلظت عصاره چاودار درصد بازدارندگی صفات مورد بررسی افزایش یافت و نانو کپسوله کردن باعث افزایش اثر اللوپاتیک عصاره چاودار شد.