اثر تلقیح برخی کودهای میکروبی فسفاته بر شاخصهای تغذیهای گیاه ذرت (Zea mays L.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشیار بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استاد بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
در این تحقیق اثربخشی کودهای میکروبی فسفاته تهیه شده از هفت باکتری به نامهای (Pantoea agglomerans P5، Pseudomonas fluorescens Tabriz، P. putida Tabriz، Pseudomonas sp. C16-2O، Enterobacter sp. S16-3، Bacillus megaterium JK6 و B. firmus) بر بستر پایه ﺧﺎک ﻓﺴﻔﺎت (45 ﮔﺮم) ، ﮔﻮﮔﺮد (15ﮔﺮم) و باگاس (30 ﮔﺮم) مورد ارزیابی قرار گرفت. در این آزمایش، باکتری P. agglomerans P5 بهعنوان باکتری حلکننده فسفات مورد استفاده در کود بارور2 به عنوان کنترل مثبت استفاده شد. نتایج به دست آمده از آزمایشات گلخانهای نشان داد که کاربرد کودهای میکروبی فسفاته در گیاه ذرت رقم سینگلکراس 704، بر وزن تر و خشک کل ریشه و بخش هوایی، جذب فسفر، پتاسیم، آهن و روی بخش ریشه و بخش هوایی، تاثیر کاملاً معنیداری داشت. تیمارهای کودی Enterobacter sp. S16-3 و Pseudomonas sp. C16-2O در بیشتر پارامترهای اندازهگیری شده دارای عملکردی شبیه تیمار P. agglomerans P5 بودند و هر سه این تیمارها در بیشتر موارد دارای عملکرد بالاتری نسبت به تیمار کود شیمیایی سوپرفسفات تریپل بودند. تیمارهای P. fluorescensوP. putida هم تا حدودی دارای اثرهای مشابه روی رشد ذرت بودند، البته بایستی عنوان نمود که تیمار میکروبی B. firmus در برخی موارد و تیمار B. megaterium در بیشتر پارامترها دارای عملکرد پایینتری نسبت به تیمار بستر بدون باکتری (کنترل منفی) و حتی پایینتر از تیمار بدون بستر کود (No Carrier) بودند. همچنین در این پژوهش اثر سطوح مختلف مصرف کودی (6/0 و 2/1 گرم در هر گلدان) به ترتیب معادل با میزان توصیه شده و دوبرابر آن، کاملاً معنیدار بود و سطح مصرفی 2/1 نسبت به 6/0 باعث افزایش عملکرد حدود دو برابری در گیاه شد.