اثر پوشش‌دهی بذر جو دوسر (Avena sativa L.) با نشاسته و آگار بر قوه نامیه،سرعت جوانه‌زنی، فعالیت آمیلاز و شاخص‌های فیزیولوژیک در تنش قلیا

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

2 گروه زیست شناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

3 گروه زیست شناسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

doi
10.22092/ijsst.2019.122250.1209
چکیده

هدف این پژوهش، مطالعه اثر پوشش دادن بذر جو دوسر (Avena sativa L.) با نشاسته (آمیلوز) و آگار بر جوانه‌زنی و شاخص­های فیزیولوژیک در تنش قلیا بود. این بررسی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های تصادفی اجرا گردید. فاکتورها شامل پوشش بذر در سه سطح( شاهد، پوشش با آگار و نشاسته) و تنش قلیا (محیط‌هایی با pH‌های معادل 6- 10 با کربنات سدیم و بی­کربنات سدیم با مقادیر0- 90 میلی­مولار ) بود. با کشت بذر به مدت 7 روز در پتری دیش و 20 روز در گلدان، قوه نامیه، فعالیت آمیلاز، سرعت جوانه‌زنی، رشد، مواد معدنی و کلروفیل a و b ارزیابی شدند. نشاسته و آگار باعث کاهش اثر تنش قلیا شده و قوه نامیه (84%)، فعالیت آمیلاز (mg/min53)، سرعت جوانه‌زنی (11/32 دانه در روز) و رشد (23 سانتی متر) را در محیط با 10= pH با اختلاف معنی دار، بهبود و از تجزیه کلروفیل جلوگیری و جذب عناصر معدنی را کاهش دادند. پوشش نشاسته برای کشت بذرها در شرایط عادی و تنش قلیا و پوشش آگاری برای حفظ قوه نامیه بذر و رشد دانه رست در مقادیر بالاتر قلیا، مناسب تر بود.  هدف این پژوهش، مطالعه اثر پوشش دادن بذر جو دوسر (Avena sativa L.) با نشاسته (آمیلوز) و آگار بر جوانه‌زنی و شاخص­های فیزیولوژیک در تنش قلیا بود. این بررسی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های تصادفی اجرا گردید. فاکتورها شامل پوشش بذر در سه سطح( شاهد، پوشش با آگار و نشاسته) و تنش قلیا (محیط‌هایی با pH‌های معادل 6- 10 با کربنات سدیم و بی­کربنات سدیم با مقادیر0- 90 میلی­مولار ) بود. با کشت بذر به مدت 7 روز در پتری دیش و 20 روز در گلدان، قوه نامیه، فعالیت آمیلاز، سرعت جوانه‌زنی، رشد، مواد معدنی و کلروفیل a و b ارزیابی شدند. نشاسته و آگار باعث کاهش اثر تنش قلیا شده و قوه نامیه (84%)، فعالیت آمیلاز (mg/min53)، سرعت جوانه‌زنی (32/11 دانه در روز) و رشد (23 سانتی متر) را در محیط با 10= pH با اختلاف معنی دار، بهبود و از تجزیه کلروفیل جلوگیری و جذب عناصر معدنی را کاهش دادند. پوشش نشاسته برای کشت بذرها در شرایط عادی و تنش قلیا و پوشش آگاری برای حفظ قوه نامیه بذر و رشد دانه رست در مقادیر بالاتر قلیا، مناسب تر بود.