تعیین سهم جریان زیستمحیطی دریاچه ارومیه از رودخانه گدارچای با استفاده از روشهای اکوهیدرولوژیکی
نویسندگان
1 کارشناس ارشدسازههای آبی،گروه مهندسی آب، دانشگاه ارومیه
2 دانشیار مهندسی رودخانه، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران
doi
چکیده
هدف اصلی در مطالعه حاضر استفاده از روشهای مختلف اکوهیدرولوژیکی برای تعیین نیاز آبی زیستمحیطی رودخانه دائمی گدارچای در حوضه آبریز دریاچه ارومیه است. نیاز آبی زیستمحیطی رودخانه گدارچای در دو بازه مختلف ایستگاه پل نقده و پل بهراملو موردمطالعه قرارگرفته است. در این تحقیق، هشت روش هیدرواکولوژیکی (1- Tennant؛ 2- Tessman؛ 3- شاخصهای تداوم جریان FDC؛ 4- Smakhtin؛ 5- FDC shifting؛ 6- DRM؛ 7- محدوده تغییرپذیری RVA؛ و 8- روش کیفیت آب موسوم به رابطه Q) برای ارزیابی جریان زیستمحیطی این رودخانه مورداستفاده قرارگرفته است. بر اساس این نتایج، برای حفظ رودخانه گدارچای در کمینه وضعیت اکولوژیکی قابلقبول (کلاس مدیریت زیستمحیطی C)، به ترتیب شدتجریان متوسط سالیانه معادل 28/3 و 25/3 مترمکعب بر ثانیه، باید در دو موقعیت ایستگاههای هیدرومتری پل نقده و پل بهراملو (در کیلومترهای 40 و 18 از دریاچه ارومیه)، برقرار باشد. توزیع ماهانه نیاز زیستی رودخانه گدار نیز تعیین و پیشنهاد شده است. احیای دریاچه ارومیه نیاز به ارزیابی جریان زیستمحیطی هر یک از رودخانههای بزرگ حوضه آبریز دریاچه بر اساس پتانسیل جریان رودخانهها و تعدیل حقابههای کشاورزی دارد. پایش جریان زیستمحیطی در طول رودخانهها برای اطمینان از انتقال کمینه جریان زیستمحیطی به دریاچه ارومیه ضروری است.