تعیین کیفیت آب چاههای کشاورزی دشت سراب جهت استفاده در سیستمهای آبیاری تحت فشار
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استادیار گروه مهندسی آب دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
doi
چکیده
برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی باعث آسیب شدید به آبخوانها شده و دشتهای کشور به دلیل این وضعیت با پدیده نشست مواجه هستند. در این راستا پیرو تشویق دولت با ارایه کمکهای مالی بلاعوض، کشاورزان زیادی داوطلب اجرای سیستمهای تحت فشار هستند. لذا شناخت مناسب کمی و کیفی منابع آبی برای داشتن کشاورزی پایدار ضروری است. در این مطالعه به بررسی کیفیت آب تعداد 103 چاه عمیق کشاورزی منطقه سراب که مالکان آنها متقاضی اجرای سیستم تحت فشار هستند، پرداخته شد. برای تعیین وضعیت کیفی آب این چاهها علاوه بر عوامل شیمیایی، از شاخصهایی نظیر نسبت جذب منیزیم (MAR)، شاخص نفوذپذیری (PI)، پتانسیل شوری (PS)، نسبت کلایز (KR)، نسبت جذب سدیم(SAR)ونسبت سدیم محلول (SSP)استفاده گردید. مقادیر EC، SAR، MAR، PS و شاخص کلراید حاکی از کاسته شدن کیفیت آب از شرق به غرب و از جنوب به شمال دشت میباشد. حدود 50 درصد آب چاهها در کلاس C3S1قرار داشته و متوسط شاخص کلایز چاهها در وضعیت مناسب برابر 46/0 تعیین شد. جز یک چاه با SAR برابر 52/15 آب بقیه دارای مقادیر کمتر از 15 بودند و آب غیرقلیایی داشتند. فقط 17 درصد آب چاهها دارای SSP بالای 40 درصد بوده و از نظر این شاخص مناسب نبودند. بیشتر نمونهها از نظر MAR کمتر از حد مجاز استاندارد 50 درصد هستند. در نهایت در شرایط مطالعه حاضر برای پایاب 90 درصد چاهها اجرای سیستم آبیاری بارانی و تیپ در حدود 10 درصد بقیه کاربرد هیدروفلوم توصیه میگردد.