ارزیابی عملکرد مدل ترکیبی سیستم‌های عصبی- فازی ترکیبی و الگوریتم‌های فراکاوشی در بهره‌برداری بهینه از مخزن سد

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مهندسی سازه، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز

2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی آب، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز

3 استاد، گروه مهندسی آب، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز

doi
چکیده

هدف کلی از این تحقیق توسعه مدل­های بهینه بهره­برداری از مخزن سد به منظور تأمین نیازهای مختلف پایین دست سد، بر مبنای منطق فازی و الگوریتم­های بهینه­سازی فراکاوشی می­باشد. در این راستا ابتدا مقادیر بهینه خروجی سد زاینده­رود واقع در استان اصفهان در طول دوره بهره­برداری بر اساس تابع هدف و قیودات مختلف، با در نظر گرفتن مقادیر ورودی به سد و نیز نیازهای پایین­دست، با استفاده از الگوریتم­های فراکاوشی شامل الگوریتم­های ژنتیک، اجتماع ذرات، تفاضل تکاملی، جستجوی هارمونی، جستجوی ذرات باردار استخراج ­گردید. در ادامه با توجه به مقادیر خروجی بهینه شده در طی یک دوره بلند مدت، با استفاده از مدل­های مبتنی بر منطق فازی از جمله مدل­های عصبی- فازی تطبیقی و یک مدل جدید ترکیبی از مدل عصبی- فازی تطبیقی و الگوریتم­های فراکاوشی، انواع مدل­های بهره­برداری توسعه داده شد و در نهایت عملکرد این مدل­ها با معیارهای مختلف از جمله اعتمادپذیری، برگشت پذیری، آسیب پذیری و پایداری ارزیابی ­گردید. نتایج بدست آمده حاکی از عملکرد مناسب سیستم ترکیبی جدید در توسعه مدل بهره­برداری از مخزن سد می­باشد. براین اساس مقدار معیار پایداری برای سیستم ترکیبی جدید و سیستم انفیس کلاسیک به ترتیب برابر با 30/0 و 18/0 بدست آمد. همچنین این سیستم ترکیبی با تأمین99/95 درصد از نیازهای کل پایین‌دست سد زاینده­رود عملکرد مناسبی از خود نشان داد.