پریشانی روانشناختی در طول دوره کرونا: نقش پیشبینیکننده ویژگیهای دموگرافیک، سبک دلبستگی بزرگسالان و سرشت عاطفی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 گروه روان شناسی. دانشکده پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز
doi
10.52547/JFR.17.3.407چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش ویژگیهای دموگرافیک، سبک دلبستگی و سرشت عاطفی در پیشبینی پریشانی روانشناختی در دوره کرونا بود. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی شهروندان شهر گنبد کاووس بود که از بین آنها به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 370 نفر به ابزارهای پژوهش پاسخ دادند. پرسشنامههای مورد استفاده در پژوهش حاضر عبارت بودند از مقیاس پریشانی روانشناختی، مقیاس سبک دلبستگی بزرگسالان، سرشت عاطفی و پرسشنامه ویژگیهای دموگرافیک. در نهایت دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که در گروه با پریشانی روانشناختی متوسط تا حاد در مقایسه با گروه بدون پریشانی سطح تحصیلات (12/1=OR)، متأهل بودن (87/0=OR)، خلق مضطرب (58/1=OR) بهعنوان عوامل خطر پریشانی، متغیر وضعیت اقتصادی (03/1=OR)، جنسیت (58/0=OR)، اعتماد به نفس (98/0=OR) و سبک اجتنابی (92/0=OR) بهعنوان عوامل محافظتکننده در دوره کرونا شناسایی شدند. به همین ترتیب، در گروه با پریشانی روانشناختی متوسط تا حاد در مقایسه با گروه پریشانی خفیف، افسردهخویی (32/1=OR) و خلق ادواری (17/1=OR) بهعنوان عوامل خطر و جنسیت (15/1=OR)، وضعیت اقتصادی (23/0=OR) بهعنوان عوامل محافظتکننده شناسایی شدند. لذا شایسته است این مهم مورد توجه روانشناسان و تصمیمگیرندگان این حوزه قرار گیرد.