فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

      در ﻣﻮرد ﺗﺨﺮﯾﺐ پل‌ها، ﺳﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﺞ ﺑﻪ آبشستگی می‌شود اصلی‌ترین ﻋﺎﻣﻞ ﺷﮑﺴﺖ پل‌ها ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ شده است. از این رو یافتن راه­کاری برای کاهش عمق آبشستگی حیاتی می­باشد. در این تحقیق اثرات زبری­های موضعی با فواصل متفاوت، برای تکیه­گاه نیم­دایره­ای تحت شرایط آبشستگی آب­زلال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که وجود زبری باعث کاهش در روند آبشستگی و کاهش 47% درصدی عمق نهایی آبشستگی می­شود. ارتباط معناداری بین عملکرد زبری­ها و فاصله بین آن‌ها وجود داشت. به‌طوری که وجود یک مقدار بهینه برای فاصله بین زبری­ها، عملکرد زبری را افزایش و روند آبشستگی را کاهش داد. بعلاوه، بررسی پروفیل­های سرعت قائم نشان داد که، وجود سرعت­های قائم مثبت در درون حفره در بالا­دست تکیه­گاه و هم­چنین سرعت­های منفی در اعماق بالاتر نشان دهنده وجود جریان­های رو به پایین اﺳﺖ. در نتیجه، این جریان­های رو به پایین  منجر به ایجاد ورتکس­های قوی در درون حفره آبشستگی و در جلوی تکیه­گاه می­شوند. مقایسه پروفیل جریان در اطراف تکیه­گاه حاوی زبری با تکیه­گاه شاهد نشان داد که سرعت جریان رو به پایین برای تکیه­گاه زبری­دار به مقدار قابل توجهی کاهش می­یابد. علاوه بر این، به دلیل اثر زبری بر روی پروفیل­های سرعت قائم در پایین­دست تکیه­گاه، عمق گودال آبشستگی در پشت تکیه­گاه نیز کاهش یافت. به طوری که میزان کاهش سرعت جریان قائم در جلو و پشت تکیه­گاه زبری­دار به ترتیب U13/0 و U4/0(U سرعت جریان نزدیک شونده) بود.