بررسی قابلیت اطمینان و دسترسپذیری سامانههای تولید انرژی در شناورهای دریایی با هدف افزایش ضریب اطمینان پدافندی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی برق، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
2 استادیار دانشکده فنی مهندسی، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
3 استادیار دانشکده فنی مهندسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
4 استادیار دانشکده فنی مهندسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
doi
چکیده
جوامع امروزی خطرات امنیتی برای منابع انرژی الکتریسیته در کشتیها، افزایش قیمت سوخت، تشدید قوانین بینالمللی در مورد آلودگی، کمبود فضا و سوخت در کشتی، باعث نگرانی در مباحث بینالملل شده است. امروزه با پیشرفت فنّاوری و وقوع جنگهای مدرن دریایی، منابع تولید انرژی شناورها، بهعنوان یکی از اهداف استراتژیک مطرحشدهاند. همین موضوع سبب شده است که شناسایی تهدیدات در حوزه تولید انرژی الکتریسیته در شناورها، از اهمیت بسزایی برخوردار باشد. هدف این مقاله، بررسی و محاسبه میزان دسترسپذیری و قابلیت اطمینان انواع سامانههای تولید انرژی در شناورها است؛ و در همین راستا با توجه به نوع سیستم تولید انرژی در شناورها و مزایا و معایب آنها، مدل مارکوف جهت محاسبه قابلیت اطمینان با در نظر گرفتن عوامل تأثیرگذار ترسیمشده و میزان قابلیت اطمینان و دسترسپذیری شناورها محاسبه و مقایسه میشود. نتایج نشان میدهد که استفاده از انرژی خورشیدی در کنار دیزل ژنراتور، دارای قابلیت اطمینان بالاتر نسبت به دیگر منابع تولید (996/0) و دارای میزان دسترسپذیری بالاتر (998/0)، است و میتواند انرژی خورشیدی علاوهبر تأمین بخشی توان مصرفی شناور، باعث کاهش نگهداری و تعمیرات، کاهش هزینهها، افزایش طول عمر ژنراتورها و افزایش طول مدت دریانوردی شده و تضمینکننده تداوم انرژی و باعث بهبود پدافند غیرعامل در حوزه انرژی الکتریسیته شناورهای دریایی باشد.