بهبود سربار کنترلی مسیریابی در شبکه‌های سیار موردی رادیوشناختی با تخمین تحرک کاربران ثانویه

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

2 دانشیار، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
چکیده

در شبکه‌های رادیوشناختی، بازگشت ناگهانی کاربران اولیه به طیف باعث ایجاد تداخل و افزایش تعداد سوئیچینگ کانال می‌شود. ‌در این حالت، دانش در اطلاع از تحرک طیف امری بسیار مهم است که توسط روش‌های تحلیلی مانند فرآیند مارکوف و... پیش‌بینی می‌گردد؛ همچنین ازآنجاکه شبکه‌های رادیوشناختی در بسترهای مختلفی همچون شبکه‌های سیار موردی استفاده می‌شوند، تحرک کاربران نیز می‌تواند به ناپایداری ذاتی شبکه‌های رادیوشناختی بیفزاید و چالش‌هایی همچون مسیریابی پدیدار شود؛ لذا در این مقاله، ما با استفاده از روشی مبتنی بر طرح انتخاب گره‌های واسط و کشف مسیر مناسب جهت ارسال بسته به مقصد به رفع این چالش‌ می‌پردازیم. به‌طور خاص ما یک پروتکل مسیریابی واکنشی را برای سناریوی در نظر گرفته شده طراحی می‌کنیم که از مهم‌ترین مزایای آن می‌توان به: 1) جلوگیری از ایجاد تداخل کاربران در هنگام تشکیل مسیر و انتقال داده‌ها، 2) کاهش تعداد سوئیچینگ کانال، 3) عدم استفاده از کانال کنترلی مشترک، و 4) کاهش تأخیر و سربار کنترلی اشاره کرد. پروتکل پیشنهادی‌ برای شبکه‌های دارای گره‌های متحرک طراحی شده است و با انتخاب مسیری کوتاه‌تر به‌عنوان روشی قابل‌اعتماد و مقرون‌به‌صرفه شناخته می‌شود. شبیه‌سازی‌‌های عددی نشان می‌دهد که پروتکل پیشنهادی دارای نرخ برخورد 73 درصدی است و نسبت به روش تصادفی، از عملکرد پایین‌تری برخوردار است؛ اما در این پروتکل، سربار کنترلی در دو حالت افزایش تعداد گره و سرعت بیش از 90 درصد کاهش یافته است و این برای ما در شبکه‌ای که دستیابی به‌صورت فرصت‌طلبانه است، کاهش سربار کنترلی مهم‌تر است.