اثرهای نیتروژن و آب آبیاری بر تولید ذرت علوفهای در دو سامانه کشت کمخاکورزی و مرسوم
نویسندگان
1 دانشیار بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز.
2 استادیاران بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز
3 مربی پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز.
4 مربی پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز.
doi
چکیده
در این تحقیق، با استفاده از طرح آماری بلوکهای نواری خرد شده و اجرای دو سیستم آبیاری بارانی تکشاخه، اثرهای صفر، 90 ، 180 و 270 کیلوگرم نیتروژن از منبع اوره و 9600، 8550، 7500 و 6400 مترمکعب آب در هر هکتار، در دو سامانه خاکورزی مرسوم و کمخاکورزی بر روی ذرت (ZeaMays, L.) رقم سینکل کراس 704 مطالعه گردید. نتایج نشان داد که تفاوت معنیداری بین میزان کارایی آب، میزان جذب فسفر و عملکرد علوفه دو سامانه خاکورزی وجود نداشت. اثرهای اصلی آبیاری و نیتروژن بر ارتفاع و قطر ساقهها، عملکرد علوفه تر، جذب نیتروژن، فسفر و روی و میزان کربن آلی خاک در سطح احتمال 1 درصد و بر عملکرد علوفه خشک و میزان کارایی مصرف آب در سطح احتمال 5 درصد معنیدار بود. در تمامی سطوح نیتروژن، کارایی زراعی و فیزیولوژیک در خاکورزی مرسوم بیشتر از کمخاکورزی بود. مناسبترین مقدار علوفه در خاکورزی مرسوم از کاربرد توام 90 کیلوگرم نیتروژن و 8550 مترمکعب آب در هر هکتار و در کمخاکورزی از کاربرد توام 270 کیلوگرم نیتروژن و 7500 مترمکعب آب در هر هکتار به دست آمد. از لحاظ کارایی مصرف آب، در خاکورزی مرسوم کاربرد توام 180 کیلوگرم نیتروژن و 7500 مترمکعب آب در هر هکتار و در کمخاکورزی کاربرد توام 180 کیلوگرم نیتروژن و 6400 مترمکعب آب در هکتار تیمارهای برتر بودند. بر اساس نتایج به دست آمده، میتوان از روش کمخاکورزی بجای روش مرسوم در مزارع ذرتکاری مشابه استفاده نمود اما به نیتروژن بیشتر و آب کمتری نیاز است.
