اثر تیمارهای رفع خواب بر بذر گونه کهورک (Prosopis farcta) جمعآوری شده از اکوسیستم های بیابانی و جنگلکاری سمنان
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 استادیار دانشگاه سمنان
3 استادیار دانشگاه سمنان
4 جنگلداری-کویرشناسی-دانشگاه سمنان-سمنان
doi
10.22034/ijsst.2018.122430.1212چکیده
این مطالعه به بررسی زندهمانی و اثر تیمارهای مختلف بر خصوصیات رویشی بذر این گیاه در دو رویشگاه صوفیآباد (درختچهزار بیابانی) و سوکان(زیر اشکوب جنگلکاری) از توابع شهرستان سمنان پرداخته است. میزان رویش بذرهای جمعآوری شده این گونه از دو منطقه با اعمال 22 تیمارهای مختلف مکانیکی (خراشدهی با کاغذ سنباده) و شیمیایی(اسید سولفوریک، اسید نیتریک، سدیم هیدروکسید)هریک در سه بازه زمانی 10، 20 و 30 دقیقه و نیز تیمار شاهد در شرایط گلخانه مورد بررسی قرار گرفت.همچنین پارامترهای سرعت رویش بذرها، ارتفاع و قطر یقه نونهالهای روییده، مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که بالاترین میزان رویش بذرها و رشد نونهالها در تیمار خراشدهی مکانیکی و سپس تیمار اسید سولفوریک(98 درصد) 10 دقیقه مشاهده شد. میزان رویش در تیمار خراش دهی مکانیکی(کاغذ سنباده) در بذرهای سوکان (71 درصد) به طور معنی داری بیشتر از بذرهای مبدا صوفی آباد(57 درصد)بود. در مورد تیمار اسید سولفوریک افزایش مدت زمان اعمال تیمار (از مدت زمان 10 به 20 و 30 دقیقه( سبب کاهش رویش بذور شد (ماکزیمم درصد رویش در تیمار 10 دقیقه 4/53 درصد در مبدا سوکان و 7/28 درصد در مبدا صوفیآباد). میزان رویش بذرهای اکوسیستم جنگلی سوکان (4/53 درصد) تحت تیمارهای خراشدهی (اسید سولفوریک 10دقیقه)، به طور معنیداری بیشتر از بذرهای اکوسیستم بیابانی صوفیآباد(7/28 درصد) بود. نتایج آزمون هدایت الکتریکی نیز نشان داد که بذرهای صوفیآباد از کیفیت پایین تری برخوردار هستند. بدین صورت که هدایت الکتریکی بذرهای مبدا سوکان برابر 36/3 و مبدا صوفیآباد برابر 84/6 بدست آمد.