مقایسه مقاومت ضربه‌ای بتن قلیافعال و بتن معمولی تحت حرارت بالا بر اساس آزمون XRD و SEM

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، چالوس، ایران

2 استادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایران

3 دانشجوی دکتری عمران سازه، گروه مهندسی عمران، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران

doi
چکیده

در چند دهه اخیر سازه‌ها به لحاظ پدافندی در مواجهه با بلایای طبیعی و مصنوعی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده‌اند. لذا نیاز به ساخت سازه‌هایی با استحکام بالا از دغدغه‌های مهندسان در این حوزه بوده است. بتن به‌عنوان یکی از مصالح اصلی مصرفی در سازه‌های بتنی، دارای نقش مؤثری در بهبود و ارتقای استحکام سازه‌ها است. مقاومت بتن در برابر ضربات وزنه افتان به‌عنوان یکی از خواص مکانیکی بتن شناخته می‌شود. در این پژوهش آزمایشگاهی، یک طرح اختلاط از بتن معمولی با عیار سیمان 450 کیلوگرم بر متر مکعب ساخته شد، یک طرح اختلاط نیز از بتن قلیافعال بر پایه سرباره­کوره ­آهن گدازی ساخته شد تا میزان مقاومت ضربه‌ای بتن از نوع وزنه افتان تحت دمای محیط و حرارت 500 درجه سلسیوس، در سن عمل­آوری 90 روزه مورد مقایسه و ارزیابی قرار گیرد. در ادامه، آزمون‌های طیف سنجی پراش اشعه ایکس (XRD) و تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به‌منظور بررسی بیشتر و راستی آزمایی نتایج آزمون مقاومت ضربه‌ای، در سن عمل­آوری 90 روزه در دمای محیط و تحت حرارت 500 درجه سلسیوس بر روی نمونه‌ها انجام گرفت. در بخش نتایج، میزان انرژی جذب شده در آزمون ضربه‌ای وزنه افتان در دمای محیط، برای بتن معمولی به مقدار 24/244 ژول و برای بتن قلیافعال به مقدار 89/223 ژول کسب گردید، که این مقادیر تحت اعمال حرارت بالا در بتن، به ترتیب به مقدار 9/90 و 72/72 درصد افت را از خود نشان داد. میزان شاخص انعطاف­پذیری در این آزمون تحت دمای محیط، برای بتن معمولی به مقدار 33/2 ژول و برای بتن قلیافعال به مقدار 58/1 ژول کسب گردید، که تحت حرارت بالا در بتن، به ترتیب به مقدار 75/28 درصد بهبود و 49/9 درصد افت را نشان داد. نتایج حاصل از آزمون‌های XRD و SEM ضمن هماهنگی با یکدیگر، در همپوشانی با نتایج حاصل از آزمون مقاومت ضربه‌ای قرار داشت.