اثر سالیسیلیک اسید بر کاهش اثرهای منفی تنش خشکی در گیاه همیشه بهار (Calendula officinalis L.)
نویسندگان
1 استادیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان
2 -
doi
چکیده
برای بررسی تأثیر سطوح مختلف تنش خشکی بر برخی شاخصهای رشدی و بیوشیمیایی گیاه همیشه بهار در شرایط گلخانه و استفاده از سالیسیلیک اسید برای تعدیل اثرات تنش خشکی، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی بردسیر، دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال 1393 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل خشکی در چهار سطح (آبیاری مطلوب در حد ظرفیت مزرعهای و آبیاری در 75، 50 و 25 درصد ظرفیت مزرعهای) و سالیسیلیک اسید در چهار سطح (0، 5/0، 1، 5/1 و 2 میلیمولار) بود. نتایج نشان داد که سطوح آبیاری تأثیرمعناداریرا بر کلیه صفات مورد بررسی داشت. صفات وزن خشک،غلظت کارتنوئید، پرولین و قندهای محلول تحت تأثیرمعنادار تیمار سالیسیلیک اسید قرار گرفتند. برهمکنش آبیاری و سالیسیلیک اسید تأثیرمعناداری بر وزن خشک بوته، غلظت پرولین و قندهای محلول نشان داد. نتایج نشان داد که افزایش شدت تنش خشکی باعث کاهش معنادار شاخصهای رشد و همچنین غلظت کلروفیل a و b شد. غلظت کارتنوئید، قندهای محلول، پرولین و میزان فنل کل با کاهش آب آبیاری افزایش معناداری یافتند. افزایش سطوح سالیسیلیک اسید تا 5/1 میلیمولار باعث افزایش معنادار وزن خشک گیاه،غلظت کارتنوئید و قندهای محلول نسبت به شرایط عدم محلولپاشی شد. امادر غلظت 2 میلیمولار میزان این صفات نسبت به شاهد کاهش یافت. بهطورکلی، نتایج نشان داد که کاربرد سالیسلیک اسید بهویژه سطح 5/1 میلیمولار نقش مثبتی در تعدیل اثرات منفی تنش خشکی نشان داد.