پاسخ جوانهزنی و هدایت الکتریکی بذرهای حاصل از گیاه مادری سرخارگل (Echinacea purpurea) تحت تأثیر ترکیبهای زیستی و تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه یاسوج، یاسوج ایران
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه یاسوج
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه یاسوج
4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی- دانشگاه یاسوج
5 بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
doi
10.22034/ijsst.2019.115796.1141چکیده
بروز تنش خشکی روی گیاه مادری میتواند سبب کاهش جوانهزنی و رشد بذور گیاهان تحت این شرایط شود. از سوی دیگر استفاده از ترکیبات زیستی در تنشهای محیطی سبب تولید بذور با قابلیت جوانهزنی بهتر میشود. این پژوهش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1395 انجام گردید. عامل اصلی شامل رژیمهای مختلف آبیاری در سه سطح آبیاری پس از 25، 50 و 75 درصد تخلیه رطوبتی خاک و عامل فرعی شامل تأمین نیاز فسفر در شش سطح 100 درصد نیاز فسفر به صورت شیمیایی از منبع سوپرفسفات تریپل، 50 درصد فسفر + قارچ مایکوریزا آربوسکولار، قارچ مایکوریزا آربوسکولار، 50 درصد فسفر + باکتری سودوموناس فلورسنس، باکتری سودوموناس فلورسنس و شاهد بدون کود فسفره بود. نتایج نشان داد که در رژیم آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی، حداکثر جوانهزنی، بنیه بذر، طول ریشهچه، طول ساقهچه و وزن خشک گیاهچه در 50 درصد نیاز فسفر + مایکوریزا آربوسکولار بود. همچنین در سطح آبیاری پس از 50 و 75 درصد تخلیه رطوبتی، تیمار 50 درصد نیاز فسفر + مایکوریزا آربوسکولار توانست سبب افزایش سرعت جوانهزنی و بهبود یکنواختی جوانهزنی شود. هدایت الکتریکی بذرهای سرخارگل با افزایش تنش خشکی روند افزایشی را نشان داد. در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد که باکتری سودوموناس فلورسنس در این آزمایش در سطح پایینتر از قارچ مایکوریزا آربوسکولار توانست درصد و سرعت جوانهزنی و اثرات منفی ناشی از تنش خشکی را بهبود دهد.