تأثیر پیشتنیدگی در پاسخ دینامیکی دال های بتنی در برابر انفجار
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه عمران، دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی توانایی دالهای پیشتنیده بتنی در مقابل انفجار با اهداف پدافند غیرعامل به روش سازهای صورت پذیرفته است. در این تحقیق با نرمافزار اجزای محدود آباکوس دالهای یکطرفه و دوطرفه بتنی مدل شدهاند و تحلیل دینامیکی به روش تاریخچه زمانی از نوع گام به گام صریح انجام شد. برای بتن مدل غیرخطی خرابی پلاستیک و برای فولاد و تاندونهای پیشتنیدگی مدل خطی بکار گرفته شد. بارگذاری انفجاری به روش تجربی و با استفاده از مدل CONWEP به نمونههای دال اعمال گردید و شرایط مرزی آزاد، مفصلی برای لبههای دالهای مورد بررسی تعریف گردید. نتایج حاصل نشان داد رفتار بتن در برابر انفجار، با پیشتنیدگی کاملاً بهبود مییابد. البته مقدار بهینه پیشتنیدگی و فاصله تاندونها برای بهبود رفتار دال در برابر انفجار با مدلسازیهای بیشتر قابل محاسبه است. نتایج مدل اجزای محدود نشان داد که حداکثر تنش در بتن پیشتنیده به سه برابر تنش تجربهشده در بتنآرمه میرسد. همچنین پیشتنیده کردن دال، خیز حداکثر را حدودcm 3 نسبت به دال بتنآرمه کاهش داد. میتوان بهطور قطعی گفت که پیشتنیدگی مسیری مناسب برای بهبود رفتار دالها در برابر انفجار در استحکامات پدافندی ضد انفجار است. نتایج حاصل از بررسیها نشان میدهد که هندسه دال اعم از یکطرفه یا دوطرفه بودن آن و موقعیت انفجار بر مقادیر تنش و خیز ناشی از بارگذاری انفجاری تأثیر دارد.
