ابزارهای آفرینندۀ انسجام متنی در خطبۀ اول نهجالبلاغه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک
3 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اراک
doi
10.22084/nahj.2017.12437.1743چکیده
خطبۀ اول نهجالبلاغه که با حمد خداوند باریتعالی آغاز میشود و با ذکر حج پایان میپذیرد علیرغم تنوع موضوعات و محورهای مختلف آن از انسجامی قابل توجه برخوردار است. سخن از حمد و ستایش انسان به خاطر نعمتهایش و سپس نحوۀ پدید آمدن آسمانها و زمین و سخن از حضرت آدم و آفرینش او و سرانجام سخن از پیامبر عظیمالشأن اسلام و ذکر یکی از آداب و رسوم اسلام چون حج، گرچه در ظاهر گوناگون و پراکنده میباشد؛ اما بهصورت خطی و مستقیم در پی هدفی مشخص تنظیم شده است. بررسی و شناخت ابزارهای آفرینندۀ انسجام و تحلیل این عوامل انسجامساز براساس نظریۀ هلیدی و نظریۀ مکمّل رقیّه حسن هدف پژوهش پیشرو است. از این رو پژوهش حاضر کوشیده عوامل انسجامساز و هماهنگی میان این عوامل را با شیوه توصیفی تحلیلی در خطبۀ اول نهجالبلاغه بررسی و تحلیل نماید. نتایج پژوهش حاکی از آن است که امام علی(ع) در این خطبه توجه شایانی به ایجاد گرهها و حلقههای انسجامساز نموده و خطبۀ او بهرغم تنوع موضوعات از انسجام قابل ملاحظهای برخوردار است.