اثربخشی بازیدرمانی بومیشده بر تعامل والد-کودک مادران کودکان پیشدبستانی دچار اختلال کاستی توجه/ فزونکنشی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد
2 دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر بازیدرمانی بومی شده بر تعامل والد-کودک، مادران کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزونکنشی بود. به همین منظور با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای و با توجه به ملاکهای ورود آزمودنیها به پژوهش، تعداد 26 نفر از مادران کودکان پیشدبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزونکنشی انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایشی در 10 جلسه بازی درمانی بومیشده شرکت داده شدند و گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکردند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه تعامل والد-کودک پیانتا (1994)، پرسشنامه وندربیلت (2003) و مصاحبه بالینی بود که مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار نسخه 22 و آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایشی و گواه در مرحله پسآزمون و پیگیری تفاوت معنیدار آماری وجود داشت (01/0 ). میتوان نتیجه گرفت که مداخلات بازی درمانی بومی بر تعامل والد- فرزند والدین کودکان پیشدبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزونکنشی تأثیر دارد. بکارگیری این روش در مداخلات روانشناختی والدین به درمانگران پیشنهاد میگردد.