مقاله پژوهشی: طراحی الگوی توانمندسازی سرمایههای انسانی در نیروهای نظامی ج.ا.ایران
نویسندگان
1 معاون اسبق پژوهش و تولید علم دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش ج.ا.ایران و عضو هیئت علمی دافوس آجا
2 کارشناس ارشد مدیریت سیستم و بهرهوری، کارشناس ارشد مدیریت دفاعی و عضو هیئت علمی دافوس آجا
3 کارشناس ارشد مدیریت سیستم و بهرهوری، کارشناس ارشد مدیریت دفاعی و عضو هیئت علمی دافوس آجا
doi
چکیده
توانمندسازی از نگاه معنایی، آزاد کردن نیروی درونی افراد برای کسب دستاوردهای شگفت انگیز میباشد. در این مقاله به تعیین میزان ارتباط و تشخیص متغیرهای مستقیم و غیرمستقیم در الگوی توانمندسازی سرمایههای انسانی نیروهای نظامی ج.ا.ایران پرداخته شده است. جامعه آماری موردنظر، کارکنان نظامی (ارتش ج.ا.ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) ج.ا.ایران میباشد و جامعه نمونه تعداد 398 نفراز ردههای مختلف افسران و درجهداران بهصورت تصادفی طبقاتی منظم نمونهگیری شده است. این تحقیق، با استفاده از روش تحقیق توصیفی-همبستگی و بهکارگیری تحلیل ماتریس همبستگی شکل گرفته و دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه که پایایی و روایی آن به ترتیب توسط ضریب آلفای کرونباخ و اعتبار محتوا و ترکیب پرسشنامههای استاندارد تأیید شده، گردآوری گردیده است. یافتههای پژوهش بیانگر این مطلب است که تأثیر متغیرهای تعهد سازمانی، سازگاری شخصی و مشارکت در امور بر متغیر توانمندسازی بهصورت مستقیم و متغیرهای ارتباطات اجتماعی، آموزش و یادگیری، حقوق و دستمزد و شرایط کارکنان بر متغیر توانمندسازی بهصورت غیرمستقیم میباشد.