تجربه زیسته تک فرزندان از تعامل با والدین " مطالعه پدیدارشناسی"
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربتی، دانشگاه الزهرا، تهران
2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد
3 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه الزهرا، تهران
4 گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربتی، دانشگاه الزهرا، تهران
doi
چکیده
تک فرزندی، یکی از اشکال رو به رشد خانوادههای ایرانیست و بررسی ابعاد و مسائل ویژه مربوط به آن حائز اهمیت میباشد. هدف از مطالعه حاضر، درک عمیق تجربه تکفرزندان از تعامل با والدین بوده است. روش این تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناختی است که بدینمنظور، با استفاده از نمونهگیری داوطلب- هدفمند، 18 تکفرزند انتخاب و با استفاده از مصاحبه نیمهساختار یافته مورد بررسی قرار گرفتند. مصاحبهها ضبط و کلمه به کلمه پیاده شد، در نهایت، دادهها به شیوه تحلیل مضمون (تماتیک) تجزیه و تحلیل گردید. در این مطالعه 6 مضمون اصلی استخراج شد که شامل توجه و مراقبت، وابستگی، نگرانی، تنهایی، مسئولیت و مثلث ارتباطی بود. بر اساس یافتههای این مطالعه، تکفرزندان فشار زیادی را در ابعاد گونانگون در تعامل با والدین متحمل میشوند، لذا اصلاح الگوهای تعاملی و آگاه سازی والدین میتواند در پیشگیری از پیامدهای منفی مؤثر باشد. با توجه به اینکه یافتهها از یک تحقیق بومی حاصل شد؛ میتواند در ساخت بستههای آموزشی ویژه این خانوادهها راهگشا باشد.
