بررسی قواعد حاکم بر داوری تجاری بینالمللی در فقه و حقوق ایران و آمریکا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه آموزشی علوم انسانی، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 عضو هیات علمی مدعو گروه آموزشی علوم انسانی، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/ejs.2023.411393.1514چکیده
زمینه و هدف: داوری یکی از روشهای مهم حل و فصل اختلافات تجاری به ویژه در عرصه بینالمللی است. هدف مقاله حاضر بررسی قواعد حاکم بر داوری تجاری بینالمللی در فقه و حقوق ایران و حقوق آمریکا است. مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است. مواد و دادهها به صورت کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متن، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: یافتهها نشان داد در فقه بر اساس قاعده الزام امکان استفاده از داوری تجاری بینالمللی وجود دارد. از طرفی مقررات و قواعد داوری تجاری بینالمللی در خصوص حقوق و تکالیف داوران در نظامهای حقوقی ایران و ایالات متحده آمریکا تفاوتها و شباهتهای گوناگونی دارد؛ اما با اندکی تأمل میتوان دریافت که اصولاً شباهتها در امور شکلی و تفاوتها در امور ماهوی است. اختلاف رژیم حقوقی ایران و ایالات متحده آمریکا سبب تفاوت در نظام حقوقی حاکم بر داوری تجاری بینالمللی در این دو کشور است که امری کاملاً طبیعی است. نتیجهگیری: مبنای اصلی داوری و به خصوص حقوق و تکالیف داوران در ایالات متحده آمریکا توافق طرفین است که میتوان دلیل آن را نظام کامنلا در این کشور دانست. درحالیکه در ایران به دلیل وجود قوانین مدون گوناگون مبنای داوری قانون است و این امر در مسئولیت داوران نیز وجود دارد.