بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی والدینی مادرانِ کودکان دارای مشکلات رفتاری برونیشده
نویسندگان
1 دانشیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری مشاوره خانواده دانشگاه اصفهان
3 استادیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان
4 دانشیار گروه کودکان با نیازهای خاص دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی والدینی در مادرانِ کودکان با مشکلات رفتاری برونیشده بود. این پژوهش از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعة آماری پژوهش شامل مادرانِ کودکان با مشکلات رفتاری برونیشده در سنین پیش از دبستان در اصفهان بود. نمونهگیری به شیوة دردسترس انجام شد. بدین ترتیب 30 نفر از مادران داوطلب پس از بررسی ملاکهای ورود به پژوهش انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل( هر گروه 15 نفر) گمارش شدند. آموزش فرزندپروری متنی بر پذیرش و تعهد طی 10 جلسة 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا شد در حالی که برای گروه کنترل مداخلهای صورت نگرفت. ابزار پژوهش پرسشنامة خودکارآمدی والدینی دومکا بود که در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری توسط هر دو گروه تکمیل شد. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش فرزندپروری مبتنی بر پذیرش و تعهد میزان خودکارآمدی والدینی مادران در گروه آزمایش را نسبت به گروه کنترل بهطور معنیداری افزایش داده است. برایناساس میتوان نتیجه گرفت که مداخلات مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود احساس کفایت و رضایت والدین از عملکرد خود در رابطه با کودک مؤثر است.