تأثیر بیوچارهای کاه برنج و خرده چوب نراد بر ویژگیهای شیمیایی خاک شور- سدیمی با بافت لوم رسی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 استاد گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی و حاصلخیزی خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 دانشیار گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
چکیده
باتوجه به ناکافی بودن زمینهای مناسب کشاورزی در جهان و قابل توجه بودن وسعت اراضی شور- سدیمی، اصلاح این خاکها حائز اهمیت میباشد. بررسیها نشان میدهد که کاربرد بایوچار در خاک، منجر به بهبود کیفیت خاک، افزایش بازده محصول و کاهش تنشهای مربوط به شوری میشود. در این پژوهش تأثیر افزودن بیوچارهای مختلف بر برخی ویژگیهای شیمیایی، از جمله غلظت کاتیونها و آنیونهای محلول خاک شور- سدیمی با بافت لوم رسی تهیه شده از منطقه کرفون واقع در استان مازندران، مورد بررسی قرار گرفت. بیوچارهای مختلف از بقایای کشاورزی (کاه برنج) و ضایعات کارخانه چوب (چوب نراد) در دمای300 درجه سلیسیوس بهصورت ساده و اسیدی تهیه شدند و در سه سطح (0، 5/2 و 5 درصد) به یک خاک شور- سدیمی افزوده شدند. نتایج نشان داد که کاربرد بیوچار کاه برنج موجب کاهش بیشتر pH خاک نسبت به بیوچار حاصل از نراد گردید. همچنین کاربرد بیوچار نراد در خاک موجب کاهش هدایت الکتریکی، نسبت جذب سدیم و میزان سدیم، پتاسیم، کلسیم و کلرید در محلول خاک شد؛ در حالیکه بیوچار کاه برنج، بیوچار کاه برنج اسیدی و بیوچار نراد اسیدی باعث افزایش شاخصها و عناصر مذکور شدند. نتایج نشان داد در صورتیکه آبشوئی املاح و زهکشی صورت نپذیرد، فقط میتوان بیوچار ضایعات چوب نراد را به خاک شور- سدیمی اضافه نمود.