بررسی اثر استغراق و زاویه آبشکن باندال‌لایک نسبت به ساحل بر بیشینه عمق آبشستگی اطراف آن در قوس ملایم 90 درجه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سازه‌های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استاد سازه‌های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 استاد سازه‌های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

4 استادیار سازه‌های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

سازه باندال­لایک نوعی آبشکن است که به­صورت ترکیبی از آبشکن نفوذپذیر و نفوذناپذیر ساخته می­شود. این سازه معمولا در شبه قاره هند به منظور کنترل فرسایش و بهبود عمق جریان برای کشتی­رانی در رودخانه­های آبرفتی احداث می­گردد. این آبشکن می­تواند جایگزین مناسبی برای آبشکن­های معمول محسوب شود. در این مطالعه اثر استغراق و زاویه قرارگیری آبشکن باندال­لایک نسبت به ساحل بر بیشینه عمق آبشستگی اطراف آبشکن در فلومی با قوس ملایم 90 درجه بررسی شده است. بدین منظور سری باندال­لایک­ها با سه زاویه 60، 90 و 120 درجه درون فلوم جایگذاری شده و با سه نسبت استغراق متفاوت (16/1، 65/1، 15/2) و تحت شرایط هیدرولیکی متفاوت (اعداد فرود 21/0، 23/0، 26/0، 29/0) مورد آزمایش قرار گرفته­اند. نتایج نشان داد که آبشکن­های با زاویه 90 درجه (قائم) دارای بیشترین و آبشکن­های با زاویه 60 درجه (جاذب) دارای کمترین میزان آبشستگی می­باشند. هم­چنین با افزایش استغراق سازه­ها بیشینه عمق آبشستگی در اطراف آن­ها نیز افزایش می­یابد.