ارزیابی عملکرد مدلهای سری زمانی چند متغیره تلفیقی، MPAR و MPAR-ARCH در مدلسازی دبی جریان رودخانه با درنظر گرفتن عوامل مؤثر هواشناسی (مطالعه موردی: رودخانه نازلوچای)
نویسندگان
1 دانشجوی دوره کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند
doi
چکیده
بیش از سه دهه است که هیدرولوژیستها، استفاده از مدلهای چندمتغیره را جهت توصیف و مدلسازی پدیدههای پیچیده هیدرولوژی، توصیه میکنند. در مدلهای چند متغیره با دخالت دادن عوامل مؤثر، میتوان نتایج توصیف، مدلسازی و پیشبینی متغیرهای مختلف را بهبود بخشید. همچنین از آنجا که مدلهای غیرخطی واریانس ناهمسان شرطی، بخش باقیمانده مدلهای خطی را بهطور رضایتبخشی مدل میکنند، انتظار میرود، با ترکیب مدلهای خطی و غیرخطی، دقت مدلسازی و پیشبینیها افزایش یابد. در این مطالعه، دو مدل چند متغیره تناوبی آرما و چند متغیره تلفیقی با واریانس ناهمسان شرطی جهت مدلسازی دبی ماهانه رودخانه نازلوچای واقع استان آذربایجان غربی در دوره آماری 1390-1341 با لحاظ مؤلفههای دما و بارش ایستگاه سینوپتیک ارومیه مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج بررسی و صحتسنجی دادههای مدلشده نشان داد که هر دو مدل مورد بررسی دارای دقت خوبی در مدلسازی دبی جریان هستند. همچنین نتایج نشان داد که مدل چند متغیره تلفیقی با واریانس ناهمسان شرطی با دخالت دادن پارامترهای مؤثر بر دبی جریان از دقت بیشتری نسبت به مدل چند متغیره تناوبی آرما برخوردار است. هر دو مدل نقاط بیشینه و کمینه دبیها را با دقت مناسبی تخمین زدهاند. نتایج نشان داد که با تلفیق دو مدل چند متغیره تناوبی آرما و غیرخطی خودهمبسته با واریانس ناهمسان شرطی ، میزان خطای مدل حدود 16 درصد در مقایسه با مدل چند متغیره تناوبی آرما کاهش مییابد.