بهرهبرداری بهینه از مخزن با استفاده از طرحوارههای ژنتیک و مجموعه ذرات (مطالعه موردی: سد علویان)
نویسندگان
1 3- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 عضو هیات علمی دانشگاه تبریز
4 2- استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
در این مطالعه، بهمنظور بهرهبرداری بهینه از آب سد علویان، از دو روش فراابتکاری (بهینهسازی مجموعه ذرات و طرحواره ژنتیک) استفاده شد. کارآیی روشها با شاخصهای قابلیت اعتماد، آسیبپذیری و پایداری ارزیابی گردید. تابع هدف بهصورت کمینهسازی مجموع مربعات نسبت کمبود به تقاضای بیشینه در طول دوره آماری 1372 تا 1392 تعریف گردید. نتایج طرحواره منتخب با نتایج سیاست بهرهبرداری استاندارد مقایسه شد. نتایج نشان داد که طرحواره مجموعه ذرات با شاخصهای قابلیت اعتماد، آسیبپذیری و پایداری بهترتیب معادل با 11/80، 91/84 و 89/55 درصد، مناسبتر از طرحواره ژنتیک بهترتیب با 94/78، 91/75 و 3/46 درصد میباشد. با توجه به شاخصهای محاسبهشده برای روش سیاست بهرهبرداری استاندارد که در آن شاخصهای قابلیت اعتماد، آسیبپذیری و پایداری بهترتیب معادل با 83/70، 92/98 و 24/8 درصد بود، میتوان نتیجه گرفت که طرحواره مجموعه ذرات مناسبتر از طرحواره ژنتیک میباشد.