بررسی بحران هویت در رمان «عازف الغیوم» نوشته علی بدر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی ، دانشگاه کاشان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان، اصفهان، ایران.
doi
10.22091/npa.2023.9698.1002چکیده
هویت یکی از مهمترین مؤلفههای شخصیتی انسان به شمار میرود و قرارگاهی است که در آن «خود» و «من» در برابر «دیگری» جای میگیرد. بدین ترتیب هویت امری سیال است و همین سیال بودن در عین حال که سبب پویایی آن میشود، آن را در معرض خطر نیز قرار میدهد؛ خطری که میتواند سبب بحران هویت شود. عراق از جمله کشورهایی است که از پیشینه تمدنی، فرهنگی و تاریخی ویژهای برخوردار است ولی بحران هویت از نگرانیهای امروز این ملت شده است. عامل اصلی آن وابسته به شرایط سیاسی و اجتماعی چند دهه عراق میباشد. رمان «عازف الغیوم» نوشته «علی بدر» از جمله رمانهایی است که بحران هویتی شخصیت مهاجر از جمله «نبیل» را در تقابل با دو نظام فرهنگی شرق و غرب مطرح میسازد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مولفههایی همچون تناقضهای درونی مهاجر، زیستن با خود مجازی به جای خود حقیقی، تغییر هویت زبانی و نگرش ملی و فرهنگی به خوبی در این رمان تجلی پیدا کرده است. شخصیت اصلی رمان به علت مشکلات اجتماعی از آنجا گسسته و با مهاجرت به سرزمین غربت با فضایی رو به رو شده که همواره وجودش را به چالش کشیده است تا جایی که با خویش بیگانه شده و ارتباط خود را با تمدن بین النهرین به فراموشی سپرده و تلاش نموده آرزوهای خود را در سرزمین غرب جست و جو کنند. نتیجهی این اتفاق بریدن از خاطرات ملی و بیگانگی نسبت به فرهنگ خویش میباشد.