راهبردهای مدیریت ریسک نکول در عقود مبادله‌ای و مشارکتی: تحلیل تطبیقی در نظام بانکی ایران

نویسندگان

1 دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران

2 دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران

doi
چکیده

مدیریت ریسک نکول در عقود اسلامی، به‌ویژه در شرایط اطلاعات نامتقارن، یکی از چالش‌های اساسی نظام بانکی ایران است. هدف این پژوهش، شناسایی و مقایسه نقاط قوت و ضعف مدیریت ریسک نکول در عقود مبادله‌ای و مشارکتی و ارائه راهبردهای اصلاحی در این زمینه است. پژوهش حاضر کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شده و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۴ نفر از خبرگان بانکداری اسلامی، مدیریت ریسک و فقه معاملات گردآوری گردید. مشارکت‌کنندگان به‌صورت هدفمند انتخاب و تا اشباع نظری ادامه یافت و تحلیل داده‌ها در شش مرحله براساس الگوی براون و کلارک (2006) صورت گرفت.یافته‌ها نشان داد که ضعف‌های ساختاری در عقود مبادله‌ای (نهادی، سیستمی و فناورانه) زمینه‌ساز کژگزینی هستند؛ به‌ویژه اتکای بیش‌ازحد به وثایق و فقدان اعتبارسنجی رفتاری موجب ورود مشتریان پرریسک می‌شود. در مقابل، ضعف‌های رفتاری در عقود مشارکتی (انسانی، فرهنگی و انگیزشی) بیشتر به کژمنشی منجر می‌شوند؛ پنهان‌کاری در گزارش‌دهی مالی و دشواری نظارت بر عملکرد عامل از مهم‌ترین مصادیق آن است. نتایج علاوه بر تأیید نظریه‌های اطلاعات نامتقارن و نمایندگی، نشان می‌دهد مدیریت ریسک نکول در بانکداری اسلامی ایران نیازمند بازنگری بنیادین است.بر اساس یافته‌ها، سه دسته راهبرد اصلاحی پیشنهاد شد: (۱) نهادی–قانونی، شامل بازنگری در آیین‌نامه‌های عقود مشارکتی؛ (۲) فناورانه، شامل توسعه سامانه‌های اعتبارسنجی رفتاری و اجرای آزمایشی قراردادهای هوشمند؛ و (۳) فرهنگی–سازمانی، شامل آموزش کارکنان بانکی و طراحی نظام مشوق‌ها. این راهبردها می‌تواند مبنای سیاست‌گذاری بانک مرکزی و بانک‌های تجاری برای ارتقای مدیریت ریسک نکول و افزایش کارآمدی نظام تأمین مالی اسلامی باشد.