بیشینهسازی قابلیت اطمینان تأمین آب شرب با بهرهبرداری تلفیقی پمپاژ از آبخوان و آب انتقالی از سد سلمان فارسی
نویسندگان
1 استادیار بخش مهندسی عمران و محیطزیست، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز
2 مربی بخش مهندسی عمران، دانشکده مهندسی کلدونیه، مسقط، عمان
3 مربی، بخش مهندس عمران، دانشگاه پیام نور شیراز
4 استادیار بخش مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شیراز
doi
چکیده
آب شرب منطقه لارستان در استان فارس، ایران توسط سد سلمان فارسی تأمین میگردد، که بهعلت خشکسالی و حضور ذینفعان دیگر همیشه قابلیت اطمینان ندارد. از سوی دیگر، شرکت آبفای فارس چاههای مختلفی را با ظرفیت برداشت و غلظت املاح محلول مختلف در اختیار دارد. ترکیب بهینه چاهها و آب انتقالی از سد برای تأمین آب شرب بهنحوی که قابلیت تأمین آب بیشینه شده و محدودیتهای غلظت املاح محلول تأمین گردد سوال اصلی تصمیمگیران آبفا میباشد. بنابراین، بهرهبرداری تلفیقی رهسازی از سد و پمپاژ بهعنوان رویکرد مدیریتی انتخاب و با لحاظ قید کیفیت و با هدف بیشینهسازی تأمین آب برای نیاز شرب، بهینهسازی میگردد. بهرهبرداری تلفیقی رهاسازی سد و پمپاژ استراتژی انتخابی تصمیمگیر برای تأمین آب در این سیستم آبی از میان استراتژیهای متعدد دیگر در منطقه است. مدل بهرهبرداری تلفیقی فرمولبندی، در محیط برنامهنویسی GAMS تهیه و توسط مدل بهینهسازی غیرخطی MINOS حل شده است. استراتژی بهرهبرداری تلفیقی در سه مرحله کوتاهمدت، میانمدت و بلندمدت برای اجراء، برنامهریزی و بهینهسازی شده و قواعد بهرهبرداری از سد و چاهها ارائه شده است. قابلیت اطمینان در شرایط بدون استفاده از بهرهبرداری تلفیقی در میانمدت 63% میباشد، در حالی که با بهرهبرداری تلفیقی این قابلیت اطمینان به 90% میرسد. در شرایط بحرانی (خرابی بخشی از خط انتقال)، قابلیت اطمینان تأمین آب شرب 49% است در حالی که با بهرهبرداری تلفیقی این قابلیت اطمینان به 77% میرسد.
