ارزیابی آسیب پذیری مکانی زیرساخت‌های استان آذربایجان غربی با رویکرد پدافند غیرعامل

نویسندگان

1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری‌، دانشگاه شهید بهشتی تهران

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری‌، دانشگاه شهید بهشتی تهران

3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه شهید بهشتی تهران

doi
چکیده

هدف اصلی این پژوهش ارزیابی میزان آسیب­پذیری زیرساخت‌های استان آذربایجان غربی­ می‌باشد. برای این منظور با بهره­گیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) فرآیند ارزیابی انجام ‌گرفته است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی - تحلیلی است. در این تحقیق از مدل تصمیم‌گیری چند معیاره به روش همپوشانی لایه­ها استفاده‌ شده است. داده­های مکانی مربوطه از مراکز و مراجع رسمی کشور جمع آوری شده و جهت سنجش و تعیین معیارها از منابع مکتوب و پرسشنامه از خبرگان محلی و متخصصین استفاده ‌شده است. نتایج این پژوهش نشان   می­دهد که پخش فضایی زیرساخت‌های استان آذربایجان غربی متمرکز و از الگوی خوشه­ای پیروی می­کند و این نوع پخشایش آسیب‌پذیری مکانی زیرساخت‌ها را چند برابر کرده است. همچنین 10 درصد زیرساخت‌های استان را زیرساخت‌های حساس و مهم (از منظر استانی) را شامل می­شود که از این میان 45 درصد زیرساخت‌های استان در معرض آسیب‌پذیری خیلی زیاد، 6/16 درصد آسیب‌پذیری زیاد، 2/14 درصد آسیب‌پذیری متوسط، 4/16 آسیب‌پذیری کم و 5/12 آسیب‌پذیری خیلی کم قرار دارد. همچنین نتایج نشان می‌دهد که مناطق مرزی استان ازجمله شهرستان‌های سردشت، پیرانشهر، اشنویه، سلماس و ماکو مناطق آسیب‌پذیر استان می‌باشد که در صورت استقرار زیرساخت‌های جدید توجه به پهنه‌های آسیب‌پذیر استان ضروری می‌باشد. همچنین نتایج پژوهش حاکی از آن است که تراکم زیرساخت‌های حیاتی و حساس استان نیز در پهنه­های آسیب‌پذیری خیلی زیاد و زیاد نشان‌دهنده عدم مدیریت بهینه استقرار فضایی زیرساخت‌ها در پهنه استان  می­باشد.