ارزیابی آسیب پذیری مکانی زیرساختهای استان آذربایجان غربی با رویکرد پدافند غیرعامل
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی تهران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش ارزیابی میزان آسیبپذیری زیرساختهای استان آذربایجان غربی میباشد. برای این منظور با بهرهگیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) فرآیند ارزیابی انجام گرفته است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی - تحلیلی است. در این تحقیق از مدل تصمیمگیری چند معیاره به روش همپوشانی لایهها استفاده شده است. دادههای مکانی مربوطه از مراکز و مراجع رسمی کشور جمع آوری شده و جهت سنجش و تعیین معیارها از منابع مکتوب و پرسشنامه از خبرگان محلی و متخصصین استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که پخش فضایی زیرساختهای استان آذربایجان غربی متمرکز و از الگوی خوشهای پیروی میکند و این نوع پخشایش آسیبپذیری مکانی زیرساختها را چند برابر کرده است. همچنین 10 درصد زیرساختهای استان را زیرساختهای حساس و مهم (از منظر استانی) را شامل میشود که از این میان 45 درصد زیرساختهای استان در معرض آسیبپذیری خیلی زیاد، 6/16 درصد آسیبپذیری زیاد، 2/14 درصد آسیبپذیری متوسط، 4/16 آسیبپذیری کم و 5/12 آسیبپذیری خیلی کم قرار دارد. همچنین نتایج نشان میدهد که مناطق مرزی استان ازجمله شهرستانهای سردشت، پیرانشهر، اشنویه، سلماس و ماکو مناطق آسیبپذیر استان میباشد که در صورت استقرار زیرساختهای جدید توجه به پهنههای آسیبپذیر استان ضروری میباشد. همچنین نتایج پژوهش حاکی از آن است که تراکم زیرساختهای حیاتی و حساس استان نیز در پهنههای آسیبپذیری خیلی زیاد و زیاد نشاندهنده عدم مدیریت بهینه استقرار فضایی زیرساختها در پهنه استان میباشد.