فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در بازارهای مالی، سرمایه‌گذاران به دنبال بهینه‌سازی سبد دارایی خود با هدف حداکثرسازی بازدهی و حداقل‌سازی ریسک هستند. نظریه‌های مدرن مانند مدل میانگین-واریانس مارکویتز، باوجود موفقیت در معرفی مفاهیم اساسی مدیریت سبد، در مواجهه با بازدهی‌های غیرنرمال و بازارهای پرنوسان محدودیت‌هایی دارند. این پژوهش به بررسی عملکرد دو نوع سبد سرمایه‌گذاری شامل سبد ترکیبی (سهام بورس تهران و رمزارزها) و سبد صرفاً سهامی بورس تهران در دو حالت حداقل ریسک و پذیرش ریسک بیشتر پرداخته است. استفاده از مدل‌های پیشرفته مانند RNN و GARCH، برای پیش‌بینی بازدهی و ارزیابی ریسک، به شناسایی ترکیب‌های بهینه دارایی کمک کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که سبد ترکیبی در هر دو حالت بازدهی مثبت ارائه داده است: در حالت حداقل ریسک بازدهی 3% و ریسک 8% و در حالت پذیرش ریسک بیشتر بازدهی 5% و ریسک 11%. در مقابل، سبد صرفاً سهامی در حالت حداقل ریسک بازدهی منفی 3% داشته، اما در حالت پذیرش ریسک بیشتر با بازدهی 9% عملکرد بهتری نشان داده است. همچنین، همبستگی پایین میان سهام و رمزارزها تأثیر مثبتی در کاهش ریسک کلی سبد داشته است. این نتایج نشان می‌دهد که حرکت به سمت ترکیب دارایی‌های متنوع، به‌ویژه شامل رمزارزها، می‌تواند پایداری و بازدهی سبد سرمایه‌گذاری را افزایش دهد. پژوهش حاضر استفاده از روش‌های نوین بهینه‌سازی و مدیریت ریسک را برای سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران مالی پیشنهاد می‌کند.