ارزیابی و تشخیص بالینی در زوج‌درمانی؛ تجدید نظر و بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس غربالگری آشفتگی زناشویی و ارتباطی (SSMRD)

نویسندگان

1 استادیار ‏دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان

2 دانشیار ‏دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان

3 دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره خانواده، دانشگاه اصفهان

4 استادیار ‏دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان

5 استاد ‏دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان

6 دانشگاه هاروارد آمریکا، گروه روانشناسی

doi
چکیده

ادبیات پژوهشی نشان می­دهد که آشفتگی زناشویی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر سلامت جسم و روان بوده که در شروع، تشدید، پیچیدگی و عود اختلالات روانی نقش قابل توجهی دارد. از طرفی فقدان رهنمودهای تشخیصی مبرهن در این زمینه، آشفتگی محسوسی را در موقعیت­های بالینی و پژوهشی ایجاد کرده و نیاز عمیقی به مقیاس­های تشخیصی معتبر در این خصوص احساس می­شود. این پژوهش با هدف تجدید نظر مقیاس غربالگری آشفتگی زناشویی و ارتباطی (SSMRD) و بررسی ویژگی‌های روانسنجی و شاخص­های عملکرد تشخیصی آن در زوجین شهر اصفهان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی مقطعی بوده و گروه نمونه را 308 زن و مرد متأهل تشکیل می دهند، که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و پس از مصاحبه بالینی بر اساس DSM-5 به مقیاس تجدید نظر شده غربالگری آشفتگی زناشویی و ارتباطی (SSMRD-R) و پرسشنامه کیفیت زناشویی (QMI) پاسخ دادند. تحلیل­های آماری به ویژه تحلیل عوامل اصلی با چرخش واریماکس و تحلیل ROC، ویژگی­های روانسنجی و شاخص­های عملکرد تشخیصی مطلوبی را برای مقیاس SSMRD-R نشان دادند. این مقیاس می­تواند به منظور تشخیص بالینی در موقعیت­های درمانی، غربال­گری و پژوهشی مورد استفاده قرار بگیرد.