اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر رابطه مادر ـ کودک مادران دارای کودک کمشنوا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد کودکان استثنایی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارتهای زندگی بر رابطه مادر- کودک مادران دارای کودک کمشنوا انجام شد. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش همه مادران دارای کودک کمشنوای شهر شیراز بودند که از بین آنها نمونهای به حجم 36 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (18نفر) و کنترل (18نفر) جاگماری شدند. از هر دو گروه پیشآزمون به عمل آمد. گروه آزمایش، آموزش مهارتهای زندگی را در 12 جلسه دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل، این آزمایش ارائه نشد. در پایان برای هر دو گروه پسآزمون اجرا شد. برای سنجش ارتباط مادر- کودک از پرسشنامه راس (1961) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی بر رابطه مادر- کودک مادران دارای کودک کمشنوا تأثیر معنیداری داشته است (0001/0> p) و باعث افزایش پذیرش فرزند و کاهش حمایت افراطی فرزند، سهلگیری نسبت به فرزند و طرد فرزند در مادران دارای کودک کمشنوا شده است. بنابراین پیشنهاد میشود جهت بهبود رابطه مادر- کودک با طراحی و اجرای برنامه آموزش مهارتهای زندگی به مادران دارای کودک کم شنوا، اقدام شود.