اثر سیتوکینین بر خصوصیات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانت بذرهای زوال یافته بادام زمینی تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه بوعلی سینا
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا همدان
doi
چکیده
به منظور بررسی اثر سیتوکینین در بهبود وضعیت بذرهای زوال یافته بادام زمینی تحت تنش خشکی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. پیشتیمار غلظتهای مختلف سیتوکینین شامل صفر (پیشجوانهدار شده با آب)، 50، 100 و 150 قسمت در میلیون (ppm) در سطوح خشکی صفر، 0/4-، 0/6- و 0/8- مگاپاسکال مورد ارزیابی قرار گرفت. شاخصهای درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، متوسط زمان جوانه زنی، بنیه بذر، طول گیاهچه، هیدراتهای کربن محلول، پروتئینهای محلول، هدایت الکترولیتی غشاء، مالون دیآلدهید، فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و آسکوربات پراکسیداز بررسی شد. نتایج نشان داد پیش تیمار بذرها با غلظتهای مختلف سیتوکینین، کاهش معنی دار پارامترهای جوانه زنی و گیاهچه ای بذرهای زوال یافته بادام زمینی را تحت تنش خشکی بهبود بخشید. به طوری که در پتانسیل 0/8- مگاپاسکال، پیشتیمار بذرها با 100 قسمت در میلیون (ppm) سیتوکینین سبب افزایش جوانه زنی، شاخص بنیه بذر، هیدرات های کربن و پروتئین های محلول به ترتیب به میزان 0/65، 1/73، 1/09، 1/05 و برای 150 قسمت در میلیون (ppm) سیتوکینین 1/37، 4/15 ، 2/5 و 2/85 برابر و برای فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و آسکوربات پراکسیداز به ترتیب حدود 15/92، 33/13،17/35 و 25/47، 17/96، 45/19 درصد نسبت به شاهد گردید. بنابراین پیشتیمار سیتوکینین بهویژه در غلظت150 قسمت در میلیون (ppm) با کاهش تنش اکسیداتیو ناشی از خشکی در بهبود شاخصهای جوانه زنی و گیاهچهای بذرهای زوال یافته بادام زمینی مؤثر است.